فریبا شمس کیا

“آب تا گردنم بالا آمده

آب تا لبهایم بالا آمده

آب بالا آمده
من اما، نمی‌ميرم

من؛ ماهی می‌شوم”
― گروس عبدالملکیان

“موجی سهمگین تر میخواهم
و صخره ای سخت تر
تا در شکوه بیشتری
بنگرم شکستن خود را”
― بیژن جلالی

“همه چیز در هم نشت کرده بود؛ حتی خاطراتی که فکر می‌کرد برای همیشه دست‌نخورده در ذهنش باقی خواهد ماند بی‌رنگ شده بود و گاهی با «حال» جا عوض می‌کرد. انگار که بادی بوزد و همۀ بوها را در هم بریزد و آدم نداند حالا دقیقاً چندساله است و یا دست‌کم کجا باید دنبال آن بوی ثابت و قدیمی بگردد.”
― هوشنگ گلشیری

“آزرده از هیچ
آزرده از همه چیز
زخمهایی بر صورت داشت
که گویی لبخند می زد
ولی در گریبان خود می گریست
و بر لبخند خود می گریست”
― بیژن جلالی