Gia Jgarkava

“ცხადია, ის შემთხვევაა, როცა ბრბოსთვის სექსი უფრო დიდი დანაშაულია, ვიდრე თუნდაც მკვლელობა. ავტობუსები ბრეივიკებითაც რომ იყოს სავსე, ასეთი ამბავი ნამდვილად არ ატყდებოდა. ანდაც წარმოიდგინეთ, ადამიანთა მოდგმის მტერი - სტალინი იჯდეს. რას მივიღებდით? მივიღებდით შემდეგს: იგივე ბრბო (ზოგიერთის გამოკლებით) სტალინს ტერფებთან მიუცუცქდებოდა, თაყვანს სცემდა და ფეხსაცმელებს აულოკავდა.”
― ალეკო შუღლაძე, გადამალვა

“[The Creator] shines in the cosmic consciousness as a painting in the mind of an artist.”
― Swami Venkatesananda

“როგორც მთელი დღის ნაჯაფი მიწისმუშა საღამოს დაღლილ-დაქანცული მილასლასებს შინისკენ, ფეხებს ძლივს მიათრევს, ბეჭებს ვერ შლის, წელში ამტვრევს, მკლავები არ ემორჩილება, ერთ ნაბიჯს რომ გადადგამს, მეორე ნაბიჯის გადადგმა ისე ესიკვდილება, ურჩევნია გზაში წაიქცეს, ოღონდ კი იმ დაღლილობას გადარჩეს, მაგრამ მაინც მიდის, რადგანაც ბოლოში მშობლიური სახლი ელოდება, სადაც მამაპაპურ ტახტზე გემრიელად გაიშხლართება, მთელი სხეულით მოდუნდება, ყველა ტკივილს ერთბაშად დააღწევს თავს და ტკბილ ბურანში ჩაიძირება, ისე შეუპოვრად მიდის სიცოცხლის უდაბნოში მოვლენილი კაცი სიკვდილის ოკეანის გრილი და საამური ნაპირისკენ.”
― Jemal Karchkhadze, განზომილება

“გამხდარ თხას, დაკოჭლებულ ცხენს, ჩახმახდამტვრეულ თოფს ფასი ეკარგება, ადამიანს კი ერთი და იგივე ფასი აქვს ყოველთვის და ყველგან, იმერეთის მეფობას არგუნებს თუ დანელიას მეღორეთ გააჩენს უფალი. დადიანის სასახლე ათას ფაცხაში არ გაიცვლება; ადამიანი კი იმდენივე ღირს, რაც მთელი კაცობრიობა, ადამიანის არც გაცვლა შეიძლება, არც დაფასება, არც გამრავლება, არც გამოკლება. იგი უფასოა. იგი ერთია, მუდამ ერთი.

ადამიანი მუდამ ადამიანია - არც მეტი არც ნაკლები ("დადიანის ასული და მათხოვარი").”
― Niko Lortkipanidze