Gia Jgarkava

“გამხდარ თხას, დაკოჭლებულ ცხენს, ჩახმახდამტვრეულ თოფს ფასი ეკარგება, ადამიანს კი ერთი და იგივე ფასი აქვს ყოველთვის და ყველგან, იმერეთის მეფობას არგუნებს თუ დანელიას მეღორეთ გააჩენს უფალი. დადიანის სასახლე ათას ფაცხაში არ გაიცვლება; ადამიანი კი იმდენივე ღირს, რაც მთელი კაცობრიობა, ადამიანის არც გაცვლა შეიძლება, არც დაფასება, არც გამრავლება, არც გამოკლება. იგი უფასოა. იგი ერთია, მუდამ ერთი.

ადამიანი მუდამ ადამიანია - არც მეტი არც ნაკლები ("დადიანის ასული და მათხოვარი").”
― Niko Lortkipanidze

“სოლომონს უეცრად ელვასავით ნათლად და ცხადად წარმოუდგა თვალწინ ის მოუხელთებელი წამი, დასასრულისა და დასაწყისის შემაერთებელი არარსებული წამი, და დაინახა, რომ არც სოლომონი იყო სოლომონი, არც ასმათი იყო ასმათი, არც ქალბატონი ცისანა იიყო ქალბატონი ცისანა, ყველანი ერთნაირები იყვნენ, როგორც დაუთესავი მარცვლები, და ახალი გამოსვლის ცნობისმოყვარე მოლოდინში დახურული ფარდის უკან დედიშობილები ისხდნენ, რადგან თეატრის ადმინისტრაციას ძველი ტანსაცმელი უკვე ცეცხლისთვის მიეცა, ახალი კი ჯერ არ დაერიგებინა.”
― Jemal Karchkhadze, ანტონიო და დავითი

“კვანტური მექანიკის ძირითადი კანონი - იყო და არა იყო რა.”
― Jemal Karchkhadze, განზომილება

“ქართველები რომ ერთი შეხედვით პირწავარდნილი ნაციონალისტები ვართ, ეს მცდარი დასკვნაა, რომელიც ცრუ წინამძღვრებიდან გამომდინარეობს. ნაციონალისტობამდე ჯერ ბევრი გვიკლია. ნაციონალისტები კი არ ვართ, უბრალოდ დედის ძუძუს ვერ მოვშორებივართ, და თუმც გარეგნულად ეს მართლა ჩამოჰგავს ნაციონალიზმს, სინამდვილეში ჩვილის უსუსურობაა - პიროვნული დამოუკიდებლობის პანიკური შიში და განვითარების ისეთი დონე, როდესაც ცნობიერება დანაწევრებულია და ადამიანებს, რომლებიც საკუთარ თავს მხოლოდ ერთმანეთის მეშვეობით შეიგრძნობენ, საერთო მამა უნდათ.”
― Jemal Karchkhadze, განზომილება