Neda

“از فاصله ی دور به تماشای خودت بنشین.یک چشم انداز وسیع همواره از شدت مصیبت میکاهد.اگر به اندازه ی کافی صعود کنی به ارتفاعی میرسی که در آن مصیبت دیگر مصیبت بار جلوه نمی کند.”
― سپیده حبیب, When Nietzsche Wept

“برخی افراد از حالت من دچار تعجب می‌شوند و می‌پرسند "تو چه کم داری؟" و اشاره‌شان مثلاً به توفیق‌های هنری-ادبی، و احمقانه این‌که اشاره‌شان به حُسن شهرت من است؛ و من از این پرسش آن‌ها دچار تعجب می‌شوم که فکر می‌کنند انسان در حالتی حق دارد دچار باشد که شخصاً چیزی کم داشته باشد! غافل از این‌که یکی از علل اساسی چنین حالتی در من این است که حس می‌کنم و می‌بینم تک به تک مردم، هرکس فقط به مشکل خودش و راه‌حل فردی مشکل خودش فکر می‌کند؛ و لابد نمی‌داند که فاجعهٔ اجتماعی از همین ناشی می‌شود که هر کس فکر می‌کند باید گوش و گلیم خود را از آب به‌در کشد. چه انبوه‌اند مشکلات زندگی ما، و چه اندک‌اند کسانی که آن‌را مشکل خود بدانند.”
― محمود دولت‌آبادی, نون نوشتن

“معمولا مهم ترین سوال آن است که پرسیده نمیشود.”
― سپیده حبیب, When Nietzsche Wept

“فکر سایه ای از احساس ماست:تیره تر تهی تر و ساده تر”
― سپیده حبیب