Status Updates From آن چنان تر

داستانِ اول که هیچ. زبانِ خودنَما و مصنوعی و سوژه‌یِ در اندازه‌یِ طرح مانده. میانسالِ مهاجر در پاریس که به خاطر دختری جوان در اعتراضاتِ شهری گیر می کند. قرار است تقارنِ بُرش‌هایی از گذشته‌یِ او با اکنونش مکاشفه‌ای بیافریند. تکّه‌هایِ مینیمالِ بدبختی‌ِ گذشته‌یِ او باید به امکانِ برداشتِ حکمتی کُلی‌گرایانه میداد که از سرِ هرزنویسی به روایتی شلخته و گیج انجامید. تِم که کم‌مایه، شخصیت که نداریم و پلات هم که...
همین.

دارم به پایان این مجموعه داستان نزدیک میشم و چقدر احساس عجیبیه که شخصیت‌های داستان هارو انقدر دوست دارم و ناراحتم که چرا نویسنده داستان و ماجرای خوبی بهشون نداده.

تموم شو دیگه حالم بد شد

چرا اینقدر بده؟

داستانهای مریض حال خراب کن