Status Updates From احضار دَوال‌پای رسوایی با پ...

نجات سه‌شنبه‌ها از کسالت
دور نیست روزی که مادران داغدار، خواهران داغ دیده، مادران گور‌های دسته جمعی و وارثان رنج و داد نسل‌ها به سراغش بیایند و صف‌ها از اوین تا خاوران بسته شود. با دسته گل‌هایی سرخ در دست.

ملاقات با پائولینا سالاس
پیوند داستان با نمایشنامه‌ی مرگ و دختر جوان چه خوب بود 👌🏽

…و اینک نمایش سایه‌ها
چه‌قدر خوب از درد و غم زن‌ها می‌گه 😢

یک سال پیش از تهوع
وقتی که کرونا آمد برای ما تو خونه موندن سخت بود با اینکه به همه چی دسترسی داشتیم
اون موقع به زندانی‌ها فکر نکرده بودم
سختی واقعی رو اونا کشیدن نه مایی که تو خونه‌ی خودمون بودیم

الماس سنگ‌بری

من هم همراه دختر زندانی هنگام سقط جنین درد کشیدم 💔

نقشه قتل ماهی

من از قلم نویسنده‌ای که نویسنده نیست و زندانی سیاسیه خیلی خوشم آمده 😢

رسوایی
فکر کن زن مجرد بارداری که تو زندان باشی توی این مملکت 🤦🏽‍♀️
غمش خیلی زیاد بود 😢

دروازه

داستان دروازه رو خوندم
چه‌قدر اسم گفته بود اصلاً انگار داستان بین این همه آدم گم شده بود انسجام نداشت
ولی
چیزی از غمگین بودنش کم نمی‌کنه😢

جانِ مان درآمده
هفت تپه را پُل زده به طبس
جانِ مان درآنده و هیچْ نمی کنیم. چه هستیم ما؟ چه ایم

،بهتر بود به جای مریم گلی به او می‌گفتند مریم جمعیت. جمعیت زنانی که شوریده‌اند، جمعیت مادران و خواهران دادخواه است، جمعیتی با لبخند تمام ناشدنی‌اش. مریم به جمع پایبند است و سنت او زنده نگه داشتن کار جمعی، شادی جمعی، رقص جمعی، سوگواری جمعی، شعار جمعی، دادخواهی جمعی، اعتراض جمعی و مصالحه جمعی است. مریم این سنت را زندگی می‌کند.

خشک شدم انقدر اشک ریختم.

وقتی شیرینی‌ها را می‌پزید، یادی کنید از زنان خالق این شیرینی‌ها، از کردستان، از خوزستان، هی یادشان کنید. شیرینی فقط خوردن شیرینی نیست، چیزهای دیگری هم هست که هنوز درست نمی‌دانم.
امید که روزی در خیابان‌های اهواز موقع پیروزی ملت‌مان برایتان شیرینی بپزم. آن روز اصلا دور نیست... امیدوارم همه‌مان از پسش بربیاییم.