Status Updates From ضمایر

📚تاریکی که چشم وا می‌کند، شب می‌شود.📚

📚جنس اتاق پیر بود و هر لحظه می‌ریخت و نمی‌ریخت و همین طور مانده بود.
مرد فکر می‌کرد بالاخره این سقف یک روزی می‌ریزد پایین، به تمامی، یکی از همین روزها.
کاغذهای روزنامه توی اتاق ولو بود، همه سو، بی‌مصرف.
چله، چله‌ی زمستان بود.📚

یک، صبح بخیر.
دو، صبح بخیر.
سه، صبح بخیر.
آماده میز صبحانه.
_____
سه، عصر بخير.
یک، عصر بخیر.
دو، عصر بخير.
توی چایخانه چای نوشیدند.
_____
دو، شب بخیر.
سه، شب بخیر.
یک، شب بخیر.
روی یک تخت، چراغروشن، سه تایی خوابیدند.
اعلان‌ها به تمام زبان‌های عالم نوشته بود.
صداهای عادت شده می‌آمد. رنگ‌های عادت شده می‌تابید- پشت پنجره.

"شرایط‌مان به هم می‌خورد. وقتی او بیدار بود، من خواب بودم، وقتی من بیدار بودم او خواب بود. هیچ کس مزاحم هیچ‌کس نبود. به یاد نمی‌آورم این خانه را من اجاره کردم یا او. انگار این خانه را از همان اول ما دو تایی با هم اجاره کرده‌ایم. به یاد نمی‌آورم، ما قبل از این که این اتاق را اجاره کنیم همدیگر را می‌شناختیم یا نه. ما به این چیزها فکر نمی‌کنیم. ما اینجا به یاد نمی‌آوریم، هیچ‌چیز را..."
کتابِ عجیبیه، مثلِ هذیون میمونه.

زنی تاریک شب ها توی خواب می آید سراغ آقا. آن چنان زیباست ، و در تاریکی آن چنان دشمن است که آقا بلاتکلیف می ماند چکار کند با این زن تاریک. می آید کنار پنجره . نگاهی می اندازد توی اتاق. وقتی مطمئن می شود هنوز آقا اینجاست ، همین جا، نگاه عجیبی به اطراف می اندازد و می رود.