Status Updates From Jak powinno być w niebie. W...

Była to łąka nadrzeczna, bujna, sprzed sianokosów,
W nieskazitelnym dniu czerwcowego słońca.
Całe życie szukałem jej, znalazłem i rozpoznałem:
Rosły tu trawy i kwiaty kiedyś znajome dziecku.
Przez na wpół przymknięte powieki wchłaniałem świetlistość.
I zapach mnie ogarnął, ustało wszelkie widzenie.
Nagle poczułem, że znikam i płaczę ze szczęścia.

("Łąka", w "Litwa, po 52 latach")

"Dawno i daleko":
"A najgorsze, kiedy kto sprzedał swój las."
(...)
"Państwo jest doskonałe, kiedy odejmuje
Każdemu jego imię, płeć, obyczaj
I nieprzytomnych ze strachu uwozi o świcie
Dokąd, nie wiadomo, na stepy, pustynie,
Po to, żeby objawiona była jego moc
I w nieczystościach własnych umazani.
Głodni, pokorni, wyrzekli się swego prawa."

"Dalsze okolice"

"Rok 1911"

"Caffe Greco"
"Ale książki"

"Wyznanie"
"To jedno"

Nienazwana potrzeba ładu, rytmu, formy, które to trzy słowa obracamy przeciwko chaosowi i nicości.

"Rachunek"

"Ars Poetica"

"Zaklęcie"

"Pamiętaliśmy, że tam skąd jesteśmy, były ulice i domy,
Więc i tutaj musiały być domy, szyld siodlarza,
Galeryjka i krzesło."

("Była zima", 1964)

Lepszy dla ciebie byłby świt zimowy
I sznur, i gałąź pod ciężarem zgięta.

("Który skrzywdziłeś", 1950)

Czyż na to jestem stworzony,
By zostać płaczką żałobną?
Ja chcę opiewać festyny,
Radosne gaje, do których
Wprowadzał mnie Szekspir. Zostawcie
Poetom chwilę radości,
Bo zginie wasz świat.

("W Warszawie", 1945)