Sara > Recent Status Updates

از متن داستان بازی در سپیده‌دم:
بی‌مقدمه، تقریبا ناگهانی، خواست بداند آیا لئوپولدینه خوشبخت است؟
لئوپولدینه به روبه‌روی خود چشم دوخت. بعد آهسته گفت: 《 گمان کنم هستم. به خصوص اینکه آزادم، آزادی را همیشه بیشتر از هر چیزی دوست داشتم، به کسی وابسته نیستم، مثل _ یک مرد.》

از متن کتاب:
" آدم‌ها می‌نوشن که به خاطر بیارن و می‌نویسن تا فراموش کنن."

* پایان بخش اول

"Nova, who are you?"
"Everyone has a nightmare, I guess I'm yours."

از متن کتاب:
وقتی سمیه حرف می‌زد یاد یکی از فیلم ها افتاده بودم. مخصوصا آن‌جایی که گفت قبل کُشتن اول موسیقی گذاشتیم و بعد حسابی رقصیدیم. خدای من. این دختر پانزده‌ساله خیلی زیادی بود برای آن دادگاه. احساس می‌کردم بیشتر از عمر پانزده‌ساله‌اش تجربه دارد و درد کشیده. آوانگارد و نترس بود. ناخودآگاه یاد فیلم بانی و کلاید افتاده بودم. آن‌جایی که بانی و کلاید موسیقی می‌گذاشتند و می‌رقصیدند و می‌کشتند.

" نباید بترسم؛ ترس قاتل ذهن است. ترس، مرگ خُردی است که به ویرانی تام و تمام می‌انجامد. با ترسم روبه‌رو می‌شوم و می‌گذارم از من، از درون من بگذرد؛ و چون گذشت، چشم درونم را به راهش می‌گردانم. در آنجا که ترس رفته هیچ نمی‌بینم. فقط منم که بر جای می‌مانم."