It's Blank > Recent Status Updates

نمیخوام بخونمش دیگه و میخوام حذف بشه از این لیست کنار فقط.

تا این‌جاش به این فک کردم که عه چه عجیب به اینا یاد میدن چطوری با بقیه برخورد کنن.

آدمی که با دنیای بیرونش غریبه‌س. زیاد یاد خودم میفتم. تمام اون حسایی که ازشون حرف می‌زنه رو تجربه کرده‌م. همچنان خیلی خوب و روون.

شروعش که خوبه. ببینیم بقیه‌ش چی میشه.

شروع خوبیه و شخصیتاشون مث اون فیلم the guard حرف می‌زنن توی سرم. خیلی بامزه‌ترن این‌جوری.

یادم بندازید یه جاشو تعریف کنم. ماشالا هر کتابی هم راجع به دوران خفقان توی کشورای دیگه می‌خونیم کاملا با پوست و گوشتمون لمس کردیم و می‌فهمیم نویسنده چی گفته.

خیلی متوسطه تا این‌جا.

خیلی متوسطه تا این‌جا.

خیلی متوسطه تا این‌جا.

خیلی متوسطه تا این‌جا.

من این آقای بابک احمدی رو نمی‌شناسم متاسفانه. خیلی اتفاقی از توی کتابای کتاب‌خونه اینو برداشتم. مقاله‌هایی که راجع به هر فیلم و کارگردانش نوشته انقد خوبه که انگار یه اثر هنری جدید خلق کرده. واقعا راضی‌م از کتاب. چیز بدی که وجود داره تیراژ کتاب ۱۰۰۰ تاس و بعد سی سال سه هزار تا چاپ شده ازش.

«مرگ هم همیشه به آینده گره زده می‌شود. و چه چیزی بیش از مرگ می‌تواند ضد امید باشد؟ با این حساب، امید را می‌توان کشش بیهوده‌ی انسان برای پرهیز از آگاهی بر آن دم آخر دانست، نوعی مقاومت عجالتی بی‌زمان، نوعی تلاش از سر استیصال برای غلبه بر خاموشی جهان.»

رسیدم به اون‌جاش که میگه اصلا چرا می‌نویسم. خیلی خوب داره توضیح میده قضیه رو و واقعا سوال اصلی همینه به نظرم. یه‌چیزیه که کاش منم بتونم بهش جواب بدم.

این فصل داستان‌گوییش رو بالاخره شروغ کردم و چقدر هم ساده و خوب توضیح میده همه‌چیز رو. اصل اصلش کتاب رو برای این فصلش شروع کردم که بخونم و خیلی جالبه برام.