Sh > Recent Status Updates

چقدر در این روزها به این کتاب نیاز داشتم که یادم بیندازد آزادی‌خواهان و دگراندیشان از قرن‌ها پیش از ما بوده‌اند، در تاریک‌ترین اوضاع ناامید نشدند و به هر جان کندنی که بود زندگی کردند؛ الان وقت پا پس کشیدن نیست.

حس میکنم نویسنده داره تو دریای سانتی‌مالیسم غرقمون می‌کنه که حواسمون از چفت و بست نداشتنِ بخشهای زیاادی از داستان پرت بشه.
Well... once I saw beyond that excessive expression of emotions, I can't unsee it and enjoy the book anymore. Ugh.

از جمله نتایج تقدیس حاکمان در حکومت استبدادی:
۵. "امر قدسی حامل حقیقت مطلقی است که برای پدیده غیرقدسی شناخته نمی‌شود، بلکه کشف می‌گردد؛ انگار که امر قدسی، حقیقتِ ازپیش‌نهفته‌درخود را اعلام می‌کند." (ص ۹۳)
رعایا نمی‌توانند برای حاکم تقدیس‌شده، قانون و دستورالعمل تعیین کنند. چنین حاکمی، شرایطِ ازپیش‌تعیین‌شده‌ای که دارد که صرفا به مردمان "اعلام" می‌شود، و آنها ملزم به اطاعتی بی‌چون‌وچرا و بی‌پرسشگری از آن هستند.

از جمله نتایج تقدیس حاکمان در حکومت استبدادی:

۳. امر مقدس، رازآلود و پرده‌پوش، و بنابراین غیرقابل شناخت کامل (برای عقلِ زمینی) است. همین باعث می‌شود امکان درک یا نظارت بر اعمال حاکمین استبدادی وجود نداشته باشد.

۴. کردار و گفتار حاکم مستبد، زمانی که به‌عنوان بروزاتِ قدسی و آسمانی دانسته شود، غیرقابل‌پرسش یا انکار می‌شود. کلام الهی را نمی‌توان به چالش کشید؛ تردید در صحتِ تمام و کمالِ آن، نشانه الحاد است.

از جمله نتایج تقدیس حاکمان در حکومت استبدادی:
۲. پدیده‌ی مقدس، برانگیزنده‌ی هیبت و وحشت در مردمان عادی و زمینی‌ست؛ در برابر آن فقط باید سرِ خشوع بر خاک گذاشت. حاکم استبدادی دارای قدرت مطلقه است، و این قدرتِ غیرمحدود و غیرمشروط در مردم فقط حس ترس ایجاد می‌کند. همین ترس است که باعث تسلیم‌شدگی و انقیادپذیری مردمان در برابر حاکم مستبد می‌شود (انگار که مردم خودشان را در تقابل با حاکم، ازپیش‌شکست‌خورده می‌دانند).

از جمله نتایج تقدیس حاکمان در حکومت استبدادی:
۱. بین امر قدسی (حاکم) و پدیده غیرقدسی (رعایا)، هیچ‌گونه مشارکت‌پذیری وجود ندارد. این رابطه کاملا یک‌جانبه‌ست. رعایا هم کاملا به سلطان وابسته‌اند (زندگیشان بدون اراده همایونی به‌سر نمی‌شود)، و هم جدایی تام از او دارند (هیچ دخالت و اثرگذاری‌ای در اعمال او نمی‌توانند داشته باشند.)

دیشب توی تایم‌لاینم یه ریویو از کتاب "سوءقصدهایی به زندگی آن زن" دیدم، امشب توی خیابون انقلاب، توی فروشگاه نشر علمی فرهنگی بودم که سه تا دختر اومدن تو و سراغ همون کتابو گرفتن. خیلی ذوق کردم از دیدنِ اینکه گودریدز اونقدرا هم مهجور نیست :)) :}

خیلی جالبه که ترس از هرج و مرج در نبودِ حکومت استبدادی (همون ترس از "سوریه‌ای شدن")، ترسی به قدمت تاریخ ایرانه. برای همینه که انقدر در جامعه رسوخ کرده و انقدر دستاویزِ حکومتهای استبدادی -از جمله ج.ا- قرار گرفته.

انسان درمی‌مانه از این همه سنت‌شکنی و بی‌حد و مرز بودن افکارِ آقای ائوریپید. و ترجمه عبدالله کوثری چقدر زیبا و شاعرانه‌ست.

در ستایش مطالعه کلاسیک‌ها

مدئا بی‌نظیر بود. زیبا زیبا زیبا

Women are supposed to be very calm generally: but women feel just as men feel; they need exercise for their faculties, and a field for their efforts, as much as their brothers do; they suffer from too rigid a restraint, to absolute a stagnation, precisely as men would suffer. It is thoughtless to condemn them, or laugh at them, if they seek to do more or learn more than custom has pronounced necessary for their sex.

سیاست فاشیستی از گذشته پاک اسطوره‌ای یاری می‌طلبد که به گونه‌ای تراژیک ویران شده است... تاریخ اسطوره‌ای دوره‌ای است که ملت از نظر مذهبی یا نژادی یا فرهنگی و یا هر سه اصیل و دست‌تخورده بوده است. در همگی آنها، داستان پر آب و تاب زندگی خانوادگی بر مبنای مردسالاری بر همه چیز مقدم است... سیاست فاشیستی با آفرینش گذشته اسطوره‌ای، نوستالژی و تحقق ایده‌های فاشیستی را به هم پیوند می‌زند.

https://www.youtube.com/watch?v=tmk47...

ویدیوی خوب برای پیدا کردن دید کلی به کتاب.

حس میکنم حتی رمانهای مسعود بهنود (خداوندگار تولید داستانهای تاریخی جعلی) هم از نظر تاریخی واقعگرایانه‌تر و وفادارتر به واقعیت هستن نسبت به ایشون.

دارم با دیدگاهای سیاسی براهنی به مشکل میخورم. :)) لعنتی تصویری که از تهران دهه 50 داره میده یه شهر افسرده، دودگرفته، چرک و کثافته پر از ساختمونای بی‌قواره و نکبت که هیچکدوم به همدیگه نمیان. بابا این فقط تصویر تهران 1400 میتونه باشه نه تهران هزار و سیصد و فاکین پنجاه. :))

دو ساعت کامل داشتم با لذت میخوندمش و سرم رو هم بالا نیاوردم. حقا که داستان فارسی خوب خوندن یه کیف دیگه‌ای داره :}

تا به اینجای کار چند ایراد از کتاب به چشمم اومده: یکی اینکه دید بسیار تحقیرآمیزی به جمعیت روستانشینها و دهقانهای اروپای شرقی داره، یکی دیگه هم اینکه حس میکنم حرفاشو نمیشه بیشتر از حد «تجربه زیسته» جدی گرفت. یعنی صرفا تجربیات و دیدگاه شخصی خودشو گفته و از تحلیلهای جامع و کاملا واقع‌بینانه خبری نیست.

«آخه پسرم، اگه ما آدمای یه‌لاقبا به همدیگه کمک نکنیم، کی به دادمون میرسه؟» :(

همراه با برنامه کتابخوانی گروهی پیش میرم و برای همین آروم آروم باید بخونمش، اما به نظرم خیلی ساده میاد و دوس دارم دو روزه تمومش کنم. :))