پرهام نکوطلبان’s Reviews > دنیای ارانی > Status Update

اما جزئیات جسد ارانی از زبون دکتر امامی که جسد رو بعداز مرگ معاینه کرده و علائم مسمومیت رو تشخیص داده هم جالب بود: زردی، رعاف (خون‌ریزی از بینی)، لکه‌های سیاه بزرگ و کوچک در بعضی قسمت‌های بدن که دکتر امامی نتیجه می‌گیره که یا مراقبت‌های غذایی و دوایی کافی نبوده یا مرگ به‌دلیل امراض سخت عفونی مثل حصبه یا تیفوس بوده.
شیوه‌ی دچار شدنش به بیماری‌ هم این‌جوری بوده که متعاقب اعتصاب غذا در اعتراض به رفتار زندانبانان در ۲۷ شهریور ۱۳۱۷، ارانی رو از زندان قصر به یه زندان موقت کنار شهربانی می‌برن و گویا عده‌ای تیفوسی هم به اون بند مذکور برده شده بودن که زندانیان سالم هم مبتلا بشن.
ارانی ۲ ماه و ۱۸ روز (۱۸ اردیبهشت تا ۶ مرداد ۱۳۱۶) در اتاق ۲، کریدور ۳ در بازداشته (در زندان موقت) و بعداز این تاریخ اون رو به کریدور ۳ (کریدور عذاب) و اتاق ۲۸ (اتاق مرگ) منتقل می‌کنن.
/۲

ارانی اتاق مرگ رو در لایحه‌ی دفاعیه‌ش در دادگاه، اتاقی مرطوب که فرش پرحشراتش هم جمع شده بود توصیف می‌کنه که شدت رطوبت به قدری بوده که تا کمر دیوار قارچ رشد می‌کرده. مستراح هم داخل این اتاق بوده و گنداب مستراح‌های کریدور نیز همون‌جا قرار داشته
البته ۵ ماه بعد، ارانی رو برای ۲ هفته به زندان عمومی منتقل می‌کنن و متعاقب اعترافات عبدالصمد کامبخش، قصدشون این بوده که زندانی‌های سیاسیِ دیگه با ارانی درگیر بشن و ازش بیزار بشن (اداره‌ی سیاسی به زندانی‌های سیاسی گفته بوده که همه‌ی ۵۲ نفر رو خود ارانی لو داده بوده)
/۳

یوسف افتخاری، از زندانیان سیاسی/کارگری قدیمی نوشته که افراد «۵۳ نفر» به تحریک کامبخش و با ریاست خلیل ملکی، در فلکه‌ی توقیف‌گاه محکمه تشکیل داده بودن و ارانی رو متهم به خیانت کرده بودن.
اما در نیمه‌ی مرداد ۱۳۱۶ ورق برمی‌گرده؛ پرونده در حضور همه‌ی زندانی‌ها خونده می‌شه و زندانی‌ها پشماشون می‌ریزه که ارانی چجوری از همه‌شون دفاع کرده و هیچ‌کس رو لو نداده و هیچ ارتباط حزبی و یا تشکیلاتی رو گردن نگرفته (طی پنج بازجویی از ۱۸ اردبیهشت تا ۳۰ بهمن)
/۴

شگردهای ارانی در پیچوندن بازجوها و نحوه‌ی جواب دادن به سؤالاتشون هم در نوع خودش جالبه.
اما پس‌از این پرونده‌خوانی و تغییر فضای زندان، دوباره در ۲۴ دی ۱۳۱۶ به اتاق مرگ می‌برنش. بعداز ۴۰ روز، دوباره برمی‌گردوننش زندان عمومی و بعد هی مدام جابه‌جاش می‌کنن تا ۶ مرداد ۱۳۱۷ که به زندان قصر، کریدور ۲ منتقل می‌شه اما همینم دووم نداره و ۲۹ شهریور، ارانی رو به‌عنوان رهبری‌کننده‌ی اعتصاب غذای ۲ روز پیشش شلاق می‌زنن و می‌برنش همون اتاق مرگ معروف. سرانجام بعداز ۱۶ ماه و ۹ روز، یعنی ۶ روز پیش‌از مرگ قطعیش، جسدش رو می‌برن بیمارستان زندان موقت تا همونجا تشریفات مرگش به‌عنوان ابتلا به بیماری خطرناک تیفوس رو تدارک ببینن.
/۵