Mehrdad’s Reviews > شاهنامه: جلد ۴ از پادشاهی یزدگرد بهرام گور تا پایان پادشاهی یزدگرد شهریار > Status Update

پایان پادشاهی هُرمَزدِ نوشین‌روان. توضیحات در کامنت.

چنین‌ست گیهان، پر از درد و رنج
چه نازی به تاج و چه یازی به گنج؟!
که این روزگار خوشی بگذرد
پی‌ش مرد دانا همی‌بشمرد

پادشاهی هُرمَزدِ نوشین‌روان

نزاید جز از مرگ را جانور
سرای سپنج‌ست و ما بر گذر!
اگر تاج ساییم و گر خود و ترگ
رهایی نیابیم از چنگ مرگ!
چه قیصر، چه خاقان، چو آمد زمان
به خاک اندر آید سرش بی‌گمان!

پایان پادشاهی نوشین‌روان

به بیشی نهاده‌ست مردم دو چشم!
ز کمّی بود دل پر از درد و خشم!
نه آن ماند ای مرد دانا، نه این!
ز گیتی همه شادمانی گزین!

جهان را نباید سپَردن به بد
که بر بدکُنش بی‌گمان بد رسد

پایان داستان مَهبود وزیر و زَروان حاجب

بدان! کز زوان‌ست گوشَت به رنج (زبان)
چو رنجَش نجویی، سَخُن را بسنج!

مجلس سوم بوزرجمهر نزد نوشین‌روان

به خاکش سپردند و شد نوش‌زاد
ز باد آمد و ناگهان شد به باد
چه پیچی‌همی خیره در بندِ آز
چو دانی که ایدر نمانی دراز؟!
گذر جوی و چندین جهان را مجوی
گلش زهر دارد، به سیری مبوی!

داستان نوش‌زاد با پدرش، نوشین‌روان