Parisa’s Reviews > آبلوموف > Status Update

کتاب کلا از هم وارفت...
هر صفحه ای که پیش میرم، یک صفحه از پس و از لابه لای دست‌هام لیزمیخوره و میفته روی زمین...
عوف بر تو ای ناشر :))

پس آرمان زندگی برای تو چیست؟ چیست که آبلومویسم نباشد؟ و بعد با جسارت افزود: مگر همه در پی همان چیزی نیستند که من در خیال می‌بینم؟ آخر تصدقت، مگر هدف همهٔ تلاش‌ها و سوداها و جنگ‌ها، همهٔ فعالیت‌های تجاری شما و زحمات سیاستمداران، حصول همین آرامش و آسودگی نیست؟ مگر شما همه نمی‌خواهید این بهشت از دست‌رفته را به دست آورید؟

اشتولتس بیش از همه‌چیز از خیال‌پردازی وحشت داشت و از این هم‌قدم غدار زندگی که از یک سو سیمایی دوستانه دارد و از جانب دیگر دشمن‌روست و تا به او دل‌ نبسته‌ای بشیر و شیرین‌خوست و اما چون با خوش‌باوری با زمزمهٔ شیرین لالایی‌اش به خواب رفتی، افریتی زشت رو می‌شود گریزان بود.

گنچاروف چرا دریا رو این‌طوری وصف نمودی قربانت شوم؟ (احتمالا اینجا عاشق بوده :)) )
نگاهش که می‌کنی، می‌خواهی گریه کنی. بی‌کرانی پهنهٔ بیکران آب دل را می‌لرزاند و هراس در آن می‌اندازد. نگاه درمانده از سیر در پهنهٔ بی‌کران و یک‌نواخت آن، هیچ چیزی نمی‌یابد که بر آن قرار یابد و اندکی بیاساید. غرش امواج دیوانه‌وار بر هم غلتان، آن گوش ضعیف را می‌خراشد. و از روز ازل تا امروز پیوسته همان ترانهٔ تاریک را تکرار کرده است...

وای از ناشر بی‌فکر این کتاب (نشر فرهنگ معاصر _ چاپ شومیز). نوشته‌ها آن‌چنان در مغاک شیرازهٔ کتاب فرو رفته‌اند که باید با انبری لنگِ کلمات را گرفت و با زور بسیار بیرون کشید تا قابل خواندن باشند.
حیف از این داستان، حیف از این نویسنده و البته حیف از این مترجم که این‌طور در عطش طمع ناشر پایمال می‌شوند....