Parisa

“سکوتت را دوست دارم
چنان که گویی تو اینجا نیستی
چنان که گویی چشمانت پریده اند و رفته اند
چنان که گویی بوسه ای دهانت را بسته است”
― Pablo Neruda

“مردها تلفن می کنن و می پرسن
شما واقعا چارلز بوکوفسکیِ نویسنده هستید؟

منم جواب میدم که
بعضی وقتها نویسنده ام
.ولی اغلب کاری نمی کنم

بعد میگن، گوش کن، من خیلی کاراتو دوست دارم، میشه بیام پیشت و چند جعبه آبجو بیارم؟
.منم جواب میدم، میتونی بیاری اگه داخل نیای

،وقتی زنها تلفن می کنن
،میگم بله من می نویسم، نویسنده ام
.و همین الان فقط نمی نویسم
بعد میگن، احساس احمقانه ای دارم که بهتون تلفن کردم
.و خیلی سورپرایز شدم اسمتونو توی دفترچه تلفن دیدم
منم جواب میدم، که دلیل داره... راستی چرا نمیای اینجا یه آبجو با هم بزنیم؟
از نظر شما ایرادی نداره؟

.و میان، زنهای زیبا با ذهن، بدن و چشمان بی نظیر

،اغلب سکسی در کار نیست
.اما دیگه عادت کردم
،ولی هنوز میارزه
.حتی نگاه کردن بهشونم خوبه
،ولی موارد خاصی
.شانس غیرمنتظره ای میارم
،برای مردی 55 ساله
،که تا 23 سالگی سکس نداشته
،و تا 50 سالگی هم چیز زیادی نصیبش نشده
،به نظرم باید اسمم توی دفترچه تلفنِ پَسیفیک بمونه، تا به مردای عادی برسم
،البته باید به نوشتن شعرهای جاودانه ادامه بدم
.اما الهام از اونجا میاد”
― Charles Bukowski

“«راه»

این روزها
صمد را درویشیان صدا می‌زنم،
علی‌اشرف را بهرنگی.

این روزها هنوز
ماهیِ سیاهِ کوچولو
دارد به راهِ دورِ دنیا فکر می‌کند.

این روزها
هر لحظه ممکن است نیازعلیِ ندارد
جایی مثلِ ضلعِ جنوبیِ میدانِ انقلاب
فال‌های خود را
رایگان در هوا رها کند،
تا مردم از ترافیکِ بی‌پایانِ پایتخت
پیاده شوند، ببینند:
ازدحامِ خاموشِ این همه آدمی
حتما دلیلِ خاصی دارد.

هر کسی باور نمی‌کند،
بایستد خودش ببیند:
ارس راه افتاده رفته
به کرمانشاه رسیده است!”
― Seyed Ali Salehi

“مرگ حاصل از پرخوری هیچ نظری را برنمی‌انگیزد، نادان زیستن است این، وحشیگریِ هر روزه است. ابداع باید کرد مدام و طرد کرد هرآنچه حاضر و آماده است؛ هم در زندگی و هم در کتاب‌ها”
― Yann Andréa, Cet Amour-là