Parisa > Recent Status Updates

چرا عنوان ترجمه فارسیش تو گودریدز نیست؟

عنوان فارسیش تو گودریدز نیست...
آخه منه عمرانی رو چه به کورپوراتیسم و سندیکالیسم و...
یه کاره پاشی نولته بخونی همینه دیگه
دلم می‌خاست ایدئولوژی پژوهی کنم ولی گیر افتادم تو هچل:))
کتاب ایدئولوژی های سیاسی رو هم همزمان دارم میخونم
اما بازم نمیفهمممممم نولته خیلی جاها چی میگه:)))
کسی هست که تو این خط سیر مطالعاتی کمکم کنه؟؟؟

بیبرکف قسم خورده است، می‌خواهد شرافتمند باشد و دیدید که چندین هفته شرافتمند بود. اما این،به عبارتی، فقط آخرین فرج بود. از نظر زندگی، شرافتمند بودن در درازمدت زیادی تجملی است. این است که مزورانه به او پشت‌وپا می‌اندازد.

"برای چهارده بچه یک فنجان چینی". کنایه دوبلین به دستور هیرت‌زیفر، وزیر و عضو حزب سنتروم. در مورد این جمله سرچ کردم، در جمهوری وایمار (آلمان قبل از هیتلر) علاوه بر این‌که فقر شدید بوده، به‌طوری که وزیر رفاه کمک‌ها رو محدود به خانواده‌هایی با جمعیت بالا، یعنی حدود دوازده بچه توی خانواده، و به شرط این‌که تربیت خاصی هم داشته باشن، محدود کرده، گویا نگرانی هایی هم در جهت کاهش رشد جمعیت هم وجود داشته...

سخت داره پیش میره...
اولش قشنگ بود ها
الان داره خیلی شر و ور میگه:)))

شغلی که به‌تازگی از آن بازنشسته شده بود، اصلاً به کار فکری نیاز نداشت. به نظر می‌رسید به‌کل در کارهای علمی ناتوان است، با این حال، آدم‌های پیرتر از او در دانشگاه‌ها درس می‌خواندند. خانم پوپ زن هفتاد و چند ساله‌ای را می‌شناخت که دانشجوی سال دوم بود.

او را از هر طرف هل داده‌اند و بر زمین انداختنه اند، مأیوس شده، به خواب رفته و عاقبت درمانده و سرخورده از نیروی زندگی کاملاً خالی شده است، اما شرافت و صفای دل خود را حفظ کرده است. دل او هیچ نغمهٔ ناسازی نساخته است و منجلابی که در آن فرو رفته است، او را نیالوده است. هیچ دروغ آراسته‌ای او را نمی‌فریبد و هیچ نیرویی نمی‌تواند او را به راه کج بکشاند...

ناگهان به ذهنش رسید که در حقیقت فقط عشق نیست، تمام زندگی همین‌طور است و اگر قرار باشد که هر فرصتی را از ترس اشتباه وا بزنیم، پس چه وقت به نااشتباه خواهیم رسید؟

کتاب کلا از هم وارفت...
هر صفحه ای که پیش میرم، یک صفحه از پس و از لابه لای دست‌هام لیزمیخوره و میفته روی زمین...
عوف بر تو ای ناشر :))

پس آرمان زندگی برای تو چیست؟ چیست که آبلومویسم نباشد؟ و بعد با جسارت افزود: مگر همه در پی همان چیزی نیستند که من در خیال می‌بینم؟ آخر تصدقت، مگر هدف همهٔ تلاش‌ها و سوداها و جنگ‌ها، همهٔ فعالیت‌های تجاری شما و زحمات سیاستمداران، حصول همین آرامش و آسودگی نیست؟ مگر شما همه نمی‌خواهید این بهشت از دست‌رفته را به دست آورید؟

اشتولتس بیش از همه‌چیز از خیال‌پردازی وحشت داشت و از این هم‌قدم غدار زندگی که از یک سو سیمایی دوستانه دارد و از جانب دیگر دشمن‌روست و تا به او دل‌ نبسته‌ای بشیر و شیرین‌خوست و اما چون با خوش‌باوری با زمزمهٔ شیرین لالایی‌اش به خواب رفتی، افریتی زشت رو می‌شود گریزان بود.

گنچاروف چرا دریا رو این‌طوری وصف نمودی قربانت شوم؟ (احتمالا اینجا عاشق بوده :)) )
نگاهش که می‌کنی، می‌خواهی گریه کنی. بی‌کرانی پهنهٔ بیکران آب دل را می‌لرزاند و هراس در آن می‌اندازد. نگاه درمانده از سیر در پهنهٔ بی‌کران و یک‌نواخت آن، هیچ چیزی نمی‌یابد که بر آن قرار یابد و اندکی بیاساید. غرش امواج دیوانه‌وار بر هم غلتان، آن گوش ضعیف را می‌خراشد. و از روز ازل تا امروز پیوسته همان ترانهٔ تاریک را تکرار کرده است...

وای از ناشر بی‌فکر این کتاب (نشر فرهنگ معاصر _ چاپ شومیز). نوشته‌ها آن‌چنان در مغاک شیرازهٔ کتاب فرو رفته‌اند که باید با انبری لنگِ کلمات را گرفت و با زور بسیار بیرون کشید تا قابل خواندن باشند.
حیف از این داستان، حیف از این نویسنده و البته حیف از این مترجم که این‌طور در عطش طمع ناشر پایمال می‌شوند....

اوهام و خرافات قدیمه کمتر از اوهام و خرافات تازه زیان بخش است، چه مرور زمان آن خرافات را صیقلی و تقریبا بی آزار نموده است

"اپیکور می گوید: یا خدا می خواهد از شر و بدی جلوگیری کند و نمی تواند یا می تواند و نمی خواهد، یا نمی تواند و نمی خواهد، یا می تواند و می خواهد. اگر می خواهد و نمی تواند، ناتوان است. اگر می تواند و نمی خواهد، شریر است. اگر نمی تواند و نمی خواهد، ناتوان و شریر است. اگر می خواهد و می تواند، پس چرا جلوگیری نمی کند پدر روحانی؟"

نیکوکاری ها و فداکاری ها در بشر بوجود می اورد. همچنین این کار را از لحاظ بیکاری انجام میدهم، ... نیکوکاری تفریح بی مزه ای است که آن را در عوض سرگرمی های بسیار لذت بخش جا می زنند. من نیکوکاری را از روی تکبر انجام میدهم و برای اینکه مزیتی بر شما داشته باشم و نیز برای اینکه به شما نشان دهم که کافر خداشناس تا چه اندازه، لیاقت خدمتگزاری دارد."

"من اینکار را فقط به خاطر تکبر و غروری انجام می دهم که همه نیک

مردم از حیوانی و آدم شدم
پس چه ترسم کی ز مردن کم شدم



درندگی و حیوانیت بیشتر + حیوانیت = بشر



به هر حال اولین حجابی که بر اندام دخترک آلکا، پوشانیده شد، بجای آنکه عصمت و ناموس قوم پنگوئن ها را محفوظ بدارد، بر باد داد...



اگر طبیعت ریگی به کفش خود ندارد این همه تضاد چرا؟

پیشانی ار ز داغ گناهی سیه شود
بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا
نام خدا نبردن از آن به که زیر لب
بهر فریب خلق بگویی خدا خدا

آه... کاش آن لحظه پایانی نداشت
در غم هم محو و رسوا می شدیم
کاش با خورشید می آمیختیم
کاش همرنگ افق ها می شدیم.

«همه مثل آدم های مهم رفتار می کنند بجز کسانی که واقعا مهم اند. این ها نرم ترند، نمی خواهند چیزی را به کسی ثابت کنند»

« مردم هیچ وقت از چیزی راضی نمی شوند. اگر کم داشته باشند، زیاد می خواهند. اگر زیاد داشته باشند، بیشتر می خواهند. اگر بیشتر داشته باشند، می خواهند به کم راضی باشند، اما دیگر کاری از دستشان بر نمی آید. »

کاش چون پاییز بودم
کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم
برگ های آرزوهایم یکایک زرد میشد
آفتاب دیدگانم سرد میشد
آسمان سینه ام پر درد میشد
ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ میزد
اشک هایم همچو باران دامنم را رنگ میزد
وه... چه زیبا بود اگر پاییز بودم
وحشی و پرشور و رنگ آمیز بودم....