گیتی’s Reviews > گوژپشت نتردام: نتردام پاریس > Status Update

من مثل بچه‌هایی که شدم باهاشون دالی می‌کنی و بعد یهو می‌بینی جدی تا دو سه ماه غیبشون می‌زنه. خلاصه سلام عرض شد :)))))

بچه‌هاااا من تو یکی دو روز دویست صفحه خوندم. هوگو خیلی وسوسه‌انگیز می‌نویسه، نمی‌شه کتاب رو زمین گذاشت. کمک. 😭😭😭
حالا این به کنار، ژان دو مولن من رو یاد گاوروشِ بینوایان میندازه. شیطنت و سر به هوا بودنِ گاوروش و زیبایی و موهای بور و موج‌دارِ آنژولراس.

کوزه به زمین خورد و چهار تکه شد.
"برادر، تا چهار سال این زنِ توست. خواهر، تا چهار سال این شوهر توست. حالا بروید."

من کل این ۱۵۰ صفحه لبخند رو لبم بود. طبیعیه؟ :)))))

پیش به سوی هفتصد صفحه های های گریه کردن.
از الان می‌دونم پوستم کنده می‌شه. خدا رحمتت کنه، گیتی.