گیتی’s Reviews > گوژپشت نتردام: نتردام پاریس > Status Update

من الان چجوری ریویو بنویسم؟
ای‌ داد بیداد

حالم بد شد. خیلی حالم بد شد. وای از این صفحهٔ شوم ۶۰۷.

من مثل بچه‌هایی که شدم باهاشون دالی می‌کنی و بعد یهو می‌بینی جدی تا دو سه ماه غیبشون می‌زنه. خلاصه سلام عرض شد :)))))

بچه‌هاااا من تو یکی دو روز دویست صفحه خوندم. هوگو خیلی وسوسه‌انگیز می‌نویسه، نمی‌شه کتاب رو زمین گذاشت. کمک. 😭😭😭
حالا این به کنار، ژان دو مولن من رو یاد گاوروشِ بینوایان میندازه. شیطنت و سر به هوا بودنِ گاوروش و زیبایی و موهای بور و موج‌دارِ آنژولراس.

کوزه به زمین خورد و چهار تکه شد.
"برادر، تا چهار سال این زنِ توست. خواهر، تا چهار سال این شوهر توست. حالا بروید."

من کل این ۱۵۰ صفحه لبخند رو لبم بود. طبیعیه؟ :)))))

پیش به سوی هفتصد صفحه های های گریه کردن.
از الان می‌دونم پوستم کنده می‌شه. خدا رحمتت کنه، گیتی.