Saman’s Reviews > گود > Status Update

فقط هفتاد صفحه از این رمان مونده، و چه داستان محشر و پر اتفاق و درجه یکی بود. دم نویسنده بابت خلق این اثر حسابی گرم.

شوخی بی‌نمکی بود.

شوخیای بی‌نمک آخه جدی‌ان. نتونستن خنده‌دار بشن و بهشون گفتن جدی باشین.

الان وقت این حرفاست؟

این موقع‌هاست که خاطره می‌شه.

تعارف و لقمه رو دور سر چرخوندن، مسخره‌ترین شکل آفرینش یه منظوره.

سه فصل خوندم؛ هر فصل در یک بازه زمانی خاص با شخصیت های متفاوت. فکر کنم مثل کارهای یوسا در ادامه شخصیت ها به هم گره بخورند. آیا نویسنده میتونه به خوبی از عهده‌ی این کار سخت بر بیاد؟ این مهمترین دلیلی است که کتاب رو ادامه میدم تا به پاسخش برسم.