Saman > Recent Status Updates

جنگ دوم شروع شد....امیدوارم خدا مراقبتون باشه.هر جایی هستید امیدوارم پروردگار حافظ همتون باشه...هر چه مربوط به مراقبت های زمان جنگ میشه رو رعایت کنید...

شاه بیت نظریه‌‌ی ناهمخوانی‌های متعدد آلکس میکالوس مقایسه‌ی میان وضعیت عینی فعلی با وضعیت‌های تصوری در گذشته و یا آینده است. طبیعی است هر چه شکاف میان این دو بیشتر باشد، میزان نارضایتی و یا ناشادی فرد نیز بیشتر خواهد بود. اگر یک انقلاب اجتماعی را بتوان نوعی اعلام نارضایتی عمومی مردم نسبت به وضع خودشان دانست، این نظریه به راحتی می‌تواند در توضیح علت جنبش‌های انقلابی و اعتراضی به کار بسته شود.

این ملال آرام و رخوت مدام، این تنبلی سنگین و بی‌تفاوتی خواب‌آور، این میل به سکوت و انزوا از کجا آمده و چگونه در جانم رسوب کرده است؟

تنها گذر زمان و آینده است که روشن می‌کند از میان نظرات مخالف روح مسلط یک دوران، کدام یک جامعه را رو به جلو خواهد برد و کدام یک آن را به عقب برخواهد گردانید. کسی که در زمانی در گذشته زندگی می‌کرده به آن آینده دسترسی نداشته است، و آن که امروز به گذشته می‌نگرد، هر چند به آینده‌ی گذشتگان دسترسی دارد، اما به آینده‌ی خود دسترسی ندارد. درک این نکته برای انصاف در قضاوت‌های تاریخی اهمیت حیاتی دارد.

شاید آنهایی را که دوست دارم،دیگر نبینم. شاید فلانی و فلانی و فلانی در غیاب من بمیرند.انتهای این شاید به کلمه هرگز متصل است و هرگز کلمه تلخ و تاریکی است که تازگی‌ها، مثل ادراک گنگ مرگ، وارد ذهنم شده و آن پس‌و‌پشت‌ها منتظر خودنمایی نشسته است.

اینترنت خودشیفتگی را ایجاد نمی‌کند، بلکه به آن فضای ابراز وجود بی‌سابقه‌ای می‌دهد.اینترنت امکان می‌دهد تا افراد، به جای کل وجود خود، تنها بخش قابل قبول‌تر و پذیرفتنی‌تر وجود خود را عرضه کنند. اینترنت دنیای واقعی را حذف نمی‌کند،بلکه آن را ثانوی و تابع دنیای مجازی می‌کند. و بالاخره اینترنت یک فرهنگ اینترنتی ایجاد نمی‌کند، بلکه آنتی تزی برای کل پدیده‌ی فرهنگ می‌شود.

می‌توان تبیین‌های موجود از مسائل اجتماعی را به دو دسته‌ی بزرگ تقسیم کرد : دلیل محور و علت محور. در تبیین‌های نوع اول اتفاقات اجتماعی عمدتا محصول تصمیم‌ها و افکار دیده می‌شوند و در تبیین‌های نوع دوم محصول نیروهای مختلف اجتماعی که بسیاری از آنها نیز خارج از کنترل واراده‌ی اولیه افراد عمل می‌کنند.

در هزارتوی غم‌انگیز اندیشه گرفتار شده بود.

آن پایین ، مردم چه عذابی می‌کشند! چه آدم‌ها که در سیاه‌چال زندگی می‌کنند! خیلی از این محکومان بی گناه‌اند! جایی که آن‌ها هستند نور نیست، هوا نیست، اثری از ایمان نیست. آنجا امید نیست و هولناک‌تر آنکه این مردمان امیدوارند. شما از این عذاب‌ها بی‌خبرید. مردگانی به ظاهر زنده‌اند.

تزوتان تودارف، فیلسوف بلغار- فرانسوی :

در دسترس داشتن حجم زیادی از اطلاعات نه تنها، همان‌طور که ژان ژاک روسو پیش‌بینی کرده بوده، ما را فضیلت‌مندتر نمی‌کند، بلکه ما را حتی مطلع‌تر هم نمی‌کند. این افزایش خیره کننده‌ی قابلیت ذخیره‌سازی و انتقال اطلاعات خطر جدیدی را آشکار ساخته است: انبوهیِ اطلاعات، اطلاعات را کلا بلاموضوع می‌کند.

حس می‌کنم زندانی هستم و هیچ‌کس زبانم را نمی‌فهمد. هنوز هم، با یک جور ترس مجهول که ته قلبم ریشه کرده، نماز می‌خوانم( یک روز در میان) و فکر خدا و دنیای بعد از مرگ رهایم نمی‌کند. میان نواختن پیانو و عبادت و گناه می‌چرخم و به هیچ‌کدام اعتقاد ندارم.

چشمه اشک انسان که لبریز شود، دردها و رنج‌هایش قطره به قطره از دیدگانش جاری می‌شود.

حس تازه‌ای‌ست، مثل یک جور درد که توی بدن نیست اما وجود دارد، توی هواست، توی دنیاست، توی تاریکی بیرون است، یک جور زخم یا درد قدیمی که مال همه است.

بیان دقیق افکار غالبا دشوار است. عیب واژه‌ها در این است که مشخص‌تر از افکارند.افکار خطوط نامشخصی دارند که واژه‌ها ندارند.گوشه ای از ذهن ما همواره خارج از دسترس است. بیان حد و مرزی دارد، اندیشه ندارد.

عادت نداریم از حق خود دفاع کنیم و حقوق خود را در این دیار نمی‌شناسیم. در گذشته هم نمی‌شناختیم و گمان می‌بردیم آنچه داریم از سرمان هم زیاد است، ته مانده میراث اجدادی است.

جماعت به آنچه ممنوع است گرایش می‌یابد و به سویش می‌رود. از نظر عوام، مظنون مقبول است. آنچه مذهب تهدیدش به شمار آورد نزد مردم محبوب است.

جماعت به آنچه ممنوع است گرایش می‌یابد و به سویش می‌رود. از نظر عوام، مظنون مقبول است. آنچه مذهب تهدیدش به شمار آورد نزدم مردم محبوب است.

چه دل‌انگیز است سقوط در ورطه‌ی عشق!

آدم‌ها زمانی خوشحالند که بتوانند آزادانه در میان کسانی که درکشان می‌کنند زندگی کنند. تنها بودن یعنی زندگی در میان کسانی که منظور شما را نمی‌فهمند. تبعید و تنهایی به معنی این است که در میان کسانی باشید که حرف‌ها،حرکات و دستخطشان برای شما بیگانه است و رفتار و واکنشهاشان،احساساتشان،واکنشهای غریزیشان، و اندیشه ها و خوشی‌ها و دردهاشان برای شما قابل احساس نیست.

باید توجه داشت که شوک‌ها و افزایش‌های نرخ ارز چندان تاثیر مثبتی بر بودجه‌ی دولت ندارد، زیرا اولا خود دولت نیاز بالای ارزی دارد و ثانیا اثرات تورمی و رکودی آن هزینه‌های دولت را بیشتر از درآمدهای آن تحت تاثیر قرار می‌دهد.

این چه جامعه‌ای است که در آن تا بدین حد ظلم و نابرابری است؟روزی آیا فرا می‌رسد که چهارگوشه‌ی این سفره را بگیرند و از بساط عیش و نوش گرفته تاعیاشان و هر آنچه را در گوشه و کنار و سر سفره هست همه را واژگون کنند و روانه دوزخ کنند

آسمان آبی یکدست بود، زلال مثل چشمه‌ای از نور ، و وسعت بزرگ، گشوده و سخی و بزرگوار، نگاهش می‌کرد. گوش داد.صدایی نبود جز سکوت بارش برف و خاموشی شیرین مرگ.

با ایجاد ممیزی انرژی و اجرای بهینه سازی هم در طرف عرضه و هم در طرف تقاضای انرژی و ایجاد یک بستر با ثبات کلان از نظر ثبات متغیرهای کلیدی دیگر و مدیریت هوشمندانه یک دوره گذار موقت، قیمت را تصحیح کنیم تا به دنبال آن کشش‌ها عمل کنند، صرفه جویی و مصرف بهینه محقق، و تولید تقویت شود و اختلالات کاهش یابد و به دنبال اصلاح قیمت، قیمتهای نامرتبط مجال افزایش نداشته باشند.

اگر دارندگان این نگرش‌ها گاهی مانند تولستوی چنین می‌اندیشیدند که بشر به راستی آزاد نیست و سرنوشت وی را عواملی خارج از اختیار خودش تعیین می‌کنند، این را هم، مانند او، به خوبی می‌دانستند که اگر آزادی توهمی بیش نیست، توهمی است که بشر بدون آن نمی‌تواند زندگی یا فکر کند.

رویا همتایی غمگین در دنیای دیگر دارد. افکار متلاشی خفتگان، که بخاری است جان‌دار و بی‌جان، بر فراز سرشان شناور است و در فضا با امور ممکن ترکیب می‌شود.درگیری از همین ناشی می‌شود. ابری به نام رویا پرده‌ای ضخیم و شفاف بر ستاره‌ای به نام روح می‌کشد.

در پرده اسرارِ شب چیزی است پراکنده، گذرا، ویران و شوم.

تفکر این دولت(روحانی) از اساس همان تفکر کلیشه‌ای و سطحی‌نگر تعدیل بود و لذا از همان ابتدا شروع کردند به طرح موضوعات محوری تعدیل مثل افزایش دوباره قیمت حامل‌های انرژی،افزایش نرخ بهره، میدان دادن بیشتر به بانک‌های خصوصی، افزایش دوباره نرخ ارز و خصوصی سازی های بی حساب و کتاب و غیرشفاف؛ بدون اینکه این موضوعات در دل یک مدل کلان و حتی در سطح وسیع‌تر اقتصاد اجتماعی و سیاسی ارزیابی شود.

با غم زاده شده بود. خندیدن برایش دشوار و گریستن برایش ناممکن بود. از مرهم زاری و مسکّن شادی محروم بود.پیران ویرانه‌هایی متفکرند. اورسوس چنین ویرانه‌ای بود.

گنجشککای بی نام و نشون
پرنده‌های بی‌همزبون
منم نام و نشونتون

منم همزبونتون

درسته باهمدیگه یه کمی فرقو داشتیم

خسته بودیم کوفته بودیم ولی صبرو داشتیم

شاید یه روز جای شبهیم رو داشتیم

یه جا باهم قرار پریدن گذاشتیم

دور از اونجا که رویا یه مُرده س

پرواز توو تسخیر خفاش لنکته

دور از خیال جریان تو رودهای آزاد

توو اونجا که دریا یه مُرداب گنده س

کل زندگی رو انشاء کنیم به درد

هم هنو نمُرده املا کنیم که هست

علی سورنا

کیمونو سر خرده بود و لباس شب آن‌قدر نازک بود که به نظر هیچ می‌رسید، و بوی ملایم شیرین و یک جفت بازوی نوازشگر نرم، و لب‌هایی که بوسه‌های داغ و مرطوب می‌زدند.