“یاد حرف ننه افتاد که زمانی گفته بود هر دانه برفی آه پر غصه زنی در یک گوشه دنیاست. هر آهی به آسمان می رود و ابر می شود و بعد به صورت دانه های کوچک خاموش روی مردم پایین می ریزد.
گفته بود یادمان می آورد که ما زنها چطور رنج می بریم. چطور ساکت هر چه بر سر ما بریزد تحمل می کنیم.”