“این ادّعا که طبیعت دو جنس آن‌ها را با وظایف و جایگاه کنونی‌شان انطباق می‌دهد و این وظایف را برای آنان مناسب می‌سازد، نیز فایده‌ای در بر ندارد. من با تکیه بر عقل سلیم و سرشت ذهن بشر، به هیچ روی نمی‌توانم بپذیرم که کسی طبیعت این یا آن جنس را بشناسد، و یا اصول‍ا شناخت طبیعت آن‌ها امکان‌پذیر باشد. طبیعت این دو، مادام که مناسبات کنونی را با هم دارند، قابل شناخت نیست.
‎اگر مردان در جامعه‌ای بدون زن، و زنان در جامعه‌ای بدون مرد به‌سر برده بودند، و یا اگر جامعه‌ای شکل گرفته بود که در آن زنان زیر سلطه‌ی مردان نبودند، آن‌گاه می‌توانستیم درباره‌ی تفاوت‌های ذهنی و اخل‍اقی‌ای سخن بگوییم که احتمال‍ا از طبیعت آنان سرچشمه می‌گیرند. آن‌چه را امروز طبیعت زنانه می‌نامند، چیزی یک‌سره تصنّعی‌‌ست، زیرا محصول سرکوب در بعضی جهات و تشویق و ترغیب در جهاتی دیگر است.”