özlemek Quotes

“Üşüdüm. Çok çok fazla üşüdüm ama soğuktan değil. Kalbimdeki onca güzel şeyi yapamamaktan hatta yanına bile yaklaşamamaktan üşüdüm. Dizlerimi karnıma çekip sabah olmasını bekledim. Cenneti özledim.”
― Emrah Özdemir, Gölgesinde Dinlendiğim Ağaç

“Özlem, geleceğin geçmiş gibi olması isteğidir - ama,
şimdi açısından, gelecekten önce, şu ânın, önceki
-anımsanan- anlar gibi olması isteği; ve -olamadıkları için-, olmamaları -olamamaları-ndan dolayı,
isteğinin boşa çıkması konusundaki, itirazıdır.”
― Oruç Aruoba, uzak

“Portekizcede ‘saudade’ diye bir kelime vardır: Artık kaybolmaya başlamış, nadirleşmiş veyahut tamamen kaybedilmiş bir şeyi ya da bir kişiyi derinden özleme hissi demektir bu... Osmanlıcada ve günümüz Türkçesindeyse, ‘saudade’ kelimesini anımsatan, Arapça kökenli bir kelime bulunur: Süveyda. Tasavvufta, ‘kalbin tam ortasında, gizli günahlarımızın saklı durduğuna inanılan, küçük, kara nokta’ demektir süveyda... İşte, bu kara nokta, mazinin kalpte yarattığı sarsıntılarla büyümeyi bir hayli sever... Aşkla bağlandıklarını, –aşkla bağlandıkların yanında olsalar da olmasalar da– kalbindeki süveyda sarsıldığı için, bir gün, durup dururken, gümbür gümbür bir pişmanlıkla, daha önceleri hiç özlemediğin kadar şiddetli özlersin...”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Bir süreliğine ortadan kaybol! Bırak insanlar seni özlesinler! Güneşin yaptığı da budur günbatımıyla! Yeniden ortaya çıktığında daha çok sevilirsin!”
― Mehmet Murat ildan

“Doğanın daha temiz olduğu, insanların daha nazik, meyvelerin daha lezzetli, kelimelerin daha güvenilir, kalplerin daha gerçek ve insanların bakışlarının daha anlamlı olduğu eski günleri özlüyoruz!”
― Mehmet Murat ildan

“Özlemin tek bir düşmanı vardır: zaman...

Zaman, özlemin hem çekemediği - yoketmek
istediği; en azından yoksaydığı-, hem de, kendisini
yokeden; giderek, güçsüz kılan, tüketendir.

ÖZlemi, zaman üretir; ama onu tüketen de odur-
zaman, kendi doğurduğu çocuğu, özlemi,
boğazlar...

Zaman, özlemin Medusa'sıdır.”
― Oruç Aruoba, uzak

“Ama biliyor musun? Aklımda uzaklar...”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Bazı fotoğraflarımız vardır ki, o fotoğraflar, bize aslında kim olduğumuzu, onlara her baktığımızda, olanca güçleriyle hatırlatırlar: Artık, o fotoğraftaki insan olmadığımızı oldukça iyi bilmemize rağmen, bir şey, bize yeniden o fotoğraftaki insan olmayı çıldırtasıya özletir: Böyle fotoğraflara bakarken, içimizden akıp geçen duygu tarihi, bizim için hakiki bir kimlik kartı yerine geçebilir bu cihanda...”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Artık iyi biliyordum: Ev, insanın kalbini bıraktığı yerdi.”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Seni ne kadar çok özledim. Bir sinema salonunda "hayata bağlandığımız bir filmi izlerken" avucuma bıraktığın şeffaf bir taş gibi.”
― Umay Umay

“İnsan, yârini çok özlerse gayri yüzünün hayalini de göremez olur.”
― Reşat Nuri Güntekin, Dudaktan Kalbe