özlem Quotes

“O gece kocaman, boş bir meydandan geçtim, o geceden sonra kocaman, boş bir meydan kaldı içimde.”
― Kürşat Başar, Konuştuğumuz Gibi Uzaklara

“Özlem denen şey berbat bir şey.Birinin hayatından çıkmasını kabullendiğini sanırsın,yeterince acı çektiğini ve artık bittiğini sanırsın,ama sonra bom!Ufacık bir şeyde,o kişiyi yeniden kaybetmiş gibi hissedersin.”
― Rachel Hawkins, Demonglass

“Özlemimin yüksekliğini ne bir usturlapla ne de derinliğini bir iskandille ölçtüm. Çünkü aşk, hele sıla hasretiyle de karışmışsa, zamanı ölçüp yoklayacak her aleti tüketir.”
― Khalil Gibran, The garden of the prophet

“İnsanın birbirine bir daha, bir daha sarılmasına, bir daha, bir daha 'güle güle git! yolun da bahtın da açık olsun!' demesine izin vermezler. 'dur bir daha sarılayım! ver elini öpeyim!' dedirtmezler. Alırlar böyle, koparırlar..bakakalırsın kapanan kapıya..o da döner bakar..ama kapalı..yanyanayken öpmek, bir daha, bir daha öpmek varmış gözlerini! Kollarını genişten açıp, can cana bir daha sarılmak varmış...”
― Fakir Baykurt

“Gündoğumu güneş battıktan hemen sonra gelseydi bu hiç hoşumuza gitmezdi! Sevgi, özlemle büyür; gece ne kadar uzun olursa, gündoğumuna olan sevgimiz de o kadar büyük olur!”
― Mehmet Murat ildan

“Özlem, geleceğin geçmiş gibi olması isteğidir - ama,
şimdi açısından, gelecekten önce, şu ânın, önceki
-anımsanan- anlar gibi olması isteği; ve -olamadıkları için-, olmamaları -olamamaları-ndan dolayı,
isteğinin boşa çıkması konusundaki, itirazıdır.”
― Oruç Aruoba, uzak

“Özlemin tek bir düşmanı vardır: zaman...

Zaman, özlemin hem çekemediği - yoketmek
istediği; en azından yoksaydığı-, hem de, kendisini
yokeden; giderek, güçsüz kılan, tüketendir.

ÖZlemi, zaman üretir; ama onu tüketen de odur-
zaman, kendi doğurduğu çocuğu, özlemi,
boğazlar...

Zaman, özlemin Medusa'sıdır.”
― Oruç Aruoba, uzak

“Özlem, "Yeniden gelecek misin bana hep?" sorusuna artık yanıt bulamama konumudur.

"Ne zaman hiç gitmeyeceksin?" sorusunun ise daha hiç sorulamadığı konum...”
― Oruç Aruoba, uzak

“İnsan, yârini çok özlerse gayri yüzünün hayalini de göremez olur.”
― Reşat Nuri Güntekin, Dudaktan Kalbe

“İnsan sevdiği yerden biraz olsun uzak kalınca, oraya ait en sevmediği şeye bile özlem duyuyordu.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Geçmiş hep yanı başında dursa dahi elle dokunabilmek için çok uzaktı artık.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“- Anne… Geçmişten ne kurtulabiliyorum ne de geriye dönebiliyorum. Anlamsızlıklar çarmıhına gerilmişim ve avuçlarıma kaygılar saplanmış sanki… Üstüne örttükleri şu soğuk ve kahverengi battaniyede bana da yer var mı? Keşke yeniden yol göstersen bana. Şimdi tüm yollar aşılması güç, dağlık ve tepeliklerle dolu. Ellerin saçımdayken okuduğun umut dolu masallar yer altı karanlığına gömüldüler. Masal kahramanları ise birer birer canlarına kıydı…”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan