Ağıt Quotes

“KALEM

Allah-u Ekber,
Ne kutsal bir söz öbeği kimilerince,
Oldu mu şimdi birilerini öldürürken söylenince?
Çölde kum tanesi kendini kaktüs belleyince,
Dikenlerini saplamadan duramaz imiş işte!
Senin kalaşnikofların var,
Benimse kalemim.
Senin ölüm tarlaların var,
Benimse dolmayı bekleyen düşdefterim.
Sen simsiyah nefretinle büyüyorsun,
Bense rengarenk çizgilerimle.
Ben yaşamak ve özgürce çizmek istiyorum,
Sen beni ekberin için öldürüyorsun.
Oldu mu şimdi söyle,
Ha kardeşim?
Farkında değilsin,
Sen aslında bensin,
Ben de Charlie'yim!

#JeSuisCharlie

*** ÖZGÜR SANAT ASLA VE ASLA SUSTURULAMAZ!”
― Zoya Seksenyedi, Karanlıkta Kör Dokunuşlar

“Dünya halen aynıydı. Halen coğrafyalara kaos hakimdi. Her yerde savaş, her yerde ölüm nidaları, tehditler, yas ve ağıtlar yükseliyordu. İnsan her şeyi öğreniyordu ama bir tek barış içinde yaşamayı öğrenemiyordu.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“- Anne… Geçmişten ne kurtulabiliyorum ne de geriye dönebiliyorum. Anlamsızlıklar çarmıhına gerilmişim ve avuçlarıma kaygılar saplanmış sanki… Üstüne örttükleri şu soğuk ve kahverengi battaniyede bana da yer var mı? Keşke yeniden yol göstersen bana. Şimdi tüm yollar aşılması güç, dağlık ve tepeliklerle dolu. Ellerin saçımdayken okuduğun umut dolu masallar yer altı karanlığına gömüldüler. Masal kahramanları ise birer birer canlarına kıydı…”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Ağıt yakmak, hayıflanmak ve ağlamak kolaydı, en doğal şeydi; ama yapılması gereken bizi rahatsız eden sorunu ortadan kaldırmaktı. Eğer kaldırılamıyorsa da o sorunla birlikte yaşamaya alışmaktı. Sonuçta bazı büyük sorunları düzeltmek konusunda elimizden gelen bir şey olmadığı için bu yüzden kendimize yüklenmenin hiçbir anlam ifade etmemesi gibi, aksine bize daha çok zarar vermekteydi.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan