Nepali Quotes Quotes

“मैले चुपचाप फोन राखिदिएँ । मेरो विरोधको कुनै अर्थ थिएन ।”
― Sanu Sharma, एकादेशमा [Ekadeshma]

“I quietly hung up the phone. There was no point in me protesting.”
― Sanu Sharma, एकादेशमा [Ekadeshma]

“कति बेहिस्सीको हुँदै गएको हाम्रो समाज र सम्बन्ध आजकल ? मुख नफोरेसम्म हकको प्रशंसा र स्नेह पनि नपाइने !”
― Sanu Sharma, अर्को देशमा [Arko Deshma]

“घरको ओतबिना मैले गर्ने कुनै पनि कर्म सम्भव छैन ।”
― Suman Pokhrel, मनपरेका केही कविता [Manpareka Kehi Kavita]

“कविता अर्को भाषामा अनूदित हुनु अघि मूलभाषामै अनुवादकको चेतनाको आकारभित्र खुम्चिने वा फैलिने भइसकेको हुन्छ, अर्को भाषामा अनूदित हुँदा त्यो फेरि अनुवादकको लक्षित भाषाको चेतनावृत्तभित्र अझ खुम्चिने वा अझ फैलिने गर्दछ ।”
― Suman Pokhrel, भारत शाश्वत आवाज [Bharat Shashwat Aawaz]

“Sometimes, to do wrong deeds, one's intentions don't have to be bad; unfavorable timing and circumstances might lead one to do so.”
― Sanu Sharma, विप्लवी [Biplavi]

“• एजुकेसन जरुरी हुन्छ मलाई थाहा छ । तर संस्कार बिनाको एजुकेसन र फूल बिनाको भास उस्तै हुन्छ । भास जति महङ्गो र सुन्दर भए पनि फूल बिना त्यसको महत्व हुँदैन, अर्थ हुँदैन । त्यस्तै, संस्कार बिनाको शिक्षाले मानिसलाई शिक्षित त बनाउला तर सबल र सम्पूर्ण बनाउन सक्दैन । संस्कार घरका बुज्रुग र ठूलाहरूले सिकाउॅछन्, डेलिगेट गर्छन् । तर आदरणीयहरूमै संस्कार छैन भने तिनले सानालाई के सिकाउॅछन्, के डेलिगेट गर्छन् ? आशा छ यो सत्य तिमीहरूले कहिल्यै बिर्सने छैनौ ।”
― Sanu Sharma, ती सात दिन [Te Saat Din]

“एक पटकको बर्षात्‌ले कतिन्जेल भिजाएर राख्न सक्छ र धरतीलाई ? धरतीलाई ओसिलो र मलिलो राख्न बर्षात्‌ भई नै रहनुपर्छ । पुरुषहरू शायद यो बुझ्नै सक्दैनन् । त्यसैले त एकै सिजनमा मायाले निथ्रुक्क भिजाएर बाँकी जीवन बर्सिनै बिर्सिदिन्छन् उनीहरू । र चाहन्छन् त्यही एक सिजनको बर्षात्‌को सहारामा हामी महिलाहरू आजीवन भिजिरहौँ । कसरी सम्भव हुनसक्छ यो ?”
― Sanu Sharma, विप्लवी [Biplavi]

“जुन पुरुष लोग्ने मात्र बन्छ, उसका बाउआमाले दुःख पाउँछन्, अनि जुन पुरुष छोरो मात्र बन्छ, उसकी स्वास्नीले दुःख पाउँछे ।”
― Sanu Sharma, विप्लवी [Biplavi]

“दश वर्षदेखि म यो बिरानो देशमा रगत र पसिना बेचिरहेकोछु ।”
― Sanu Sharma, एकादेशमा [Ekadeshma]

“फिसको पैसा जम्मा भएको दिन मैले पहिलोपल्ट एक बोतल जुस किने र आँशुसँगै पिएँ ।”
― Sanu Sharma, एकादेशमा [Ekadeshma]

“सातै दिन केवल पानीले पाउरोटी निलेर म अठार-बीस घन्टा, भेटे जति काममा खटिन थालेँ ।”
― Sanu Sharma, एकादेशमा [Ekadeshma]

“मरेपछि पिण्ड दिने छोराभन्दा जिउँदै हुँदा सम्मान दिने छोरी कता हो कता असल हुन्छन् ।”
― Sanu Sharma, एकादेशमा [Ekadeshma]

“An overflowing pot must be emptied before anything new can be added. If you cling to the sorrows of the past, how can you make space for the happiness and joy of the present?”
― Sanu Sharma, विप्लवी [Biplavi]

“Until an overflowing pot is emptied, nothing else can be added to it. If you keep holding onto the sorrows of the past, how and where will you make room for the happiness and joy of the present?”
― Sanu Sharma, अर्को देशमा [Arko Deshma]

“किनकिन मलाई आँसु भरिएका ती आँखा एकदमै परिचित झेँ लागे ।”
― Sanu Sharma, एकादेशमा [Ekadeshma]

“घरको छानो जति नै चुहिने भए पनि यसले रुखले भन्दा बढी ओत दिन्छ ।”
― Sanu Sharma, उत्सर्ग [Utsharga]

“कहिलेकाहीँ गलत गर्नलाई नियत बिग्रिरहन पर्दैन, समय र परिस्थिति बिग्रिएको हुनुपर्छ ।”
― Sanu Sharma, विप्लवी [Biplavi]

“यसै होइन, प्रगाढ सम्बन्धमा सात रङ्ग हुनुपर्छ भनेको । पहिलो रङ्ग विश्वासको । दोस्रो, मान र कम्फर्टको । तेस्रो, बराबरी र स्वतन्त्रताको । चौथो, माया र आस्थाको । पाँचौँ, पहिचान र पुलपुलाहटको । छैठौँ, पर्वाह र पीरको । र सातौँ — आत्मा र शरीरको ।”
― Sanu Sharma, विप्लवी [Biplavi]

“जब मान्छेको आफ्नो कमजोरी सामुन्ने आएर जिस्काउन थाल्छ; तब न त स्वीकार गर्ने साहस हुन्छ, न त नकार्ने हिम्मत !”
― Sanu Sharma, विप्लवी [Biplavi]

“When one's own weaknesses come to the fore and start tormenting them, they have neither the courage to accept them nor the strength to deny them.”
― Sanu Sharma, विप्लवी [Biplavi]

“भरिएको भाँडो खाली नगरेसम्म त्यसमा अरू केही राख्न मिल्दैन । अतीतको दुःखलाई समातेर राखिरहे वर्तमानको सुख र खुसीलाई कसरी र कहाँ ठाउँ दिने ?”
― Sanu Sharma, अर्को देशमा [Arko Deshma]

“जून उदाउँदा रात यत्तिकै सुन्दर देखिन्छ । उज्यालो त्यतिबेलाका लागि सञ्चित गर्नुपर्छ जब रात अँध्यारो हुन्छ । जब आकाशमा जून उदाएको हुँदैन ।”
― Sanu Sharma, फरक [Pharak]

“हाम्रा घरघरमा, चुलाचुलामा, कोठाकोठामा
मानिसहरू चुपचाप बस्छन् ।”
― Bairagi Kaila, वैरागी काईलाका कविताहरू [Bairagi Kailaka Kabitaharu]

“छहारी जति नै शीतल भए पनि त्यहाँबाट बाहिर निस्कनै पर्छ । किनभने यसरी छहारीमै बसिरहे आफ्नो छायाले पनि साथ छोडिदिन्छ ।”
― Sanu Sharma, फरक [Pharak]

“उज्यालो त्यतिबेलाका लागि सञ्चित गर्नुपर्छ जब रात अँध्यारो हुन्छ । जब आकाशमा जून उदाएको हुँदैन ।”
― Sanu Sharma, फरक [Pharak]

“KAPHAR HUNNU BHANDA MARNU RAMRO!’ Gaaz shouted at the top of his voice.

This is the Gurkha motto. ‘It is better to die than be a coward.”
― Kailash Limbu, Gurkha: Better to Die than Live a Coward - My Life in the Gurkhas

“For the first time, I was truly afraid.

‘Guruji,’ said Gaaz quite quietly – his face only inches from mine – ‘we’re gonna die. We are, aren’t we?’

He’s right, I thought. We probably are.

But then again—what are we?

We are GURKHAS!

‘KAPHAR HUNNU BHANDA MARNU RAMRO!’ I shouted.

‘KAPHAR HUNNU BHANDA MARNU RAMRO!’ Nagen yelled in reply.

‘KAPHAR HUNNU BHANDA MARNU RAMRO!’ Gaaz shouted at the top of his voice.

This is the Gurkha motto. ‘It is better to die than be a coward.”
― Kailash Limbu, GURKHA: Better to Die than Live a Coward: My Life in the Gurkhas

“Do you think GDP is the parameter to measure the depth and soul of a Country?

The people of Nepal are ahead of all of us in the world in their broad mindedness and hospitality. Ask any traveler from any part of the world who has visited Nepal about their experience here amongst the people, enjoying the lush greenery and pristine beauty of Nepal. The People of Nepal welcome everyone with love and affection. I have stayed here from 2015 to 2025, and I have felt peace, calmness, and I discovered a deeper meaning of life.

The Spirit of Nepal is Inspiring. Nepal teaches the world to love and spread kindness. Nepal teaches the world to never give up hope. And maybe one day the World will forget all these man made disparities among people and become One World.”
― Avijeet Das

“When I lived in Nepal for almost a decade, something always touched me deeply — the people never imposed their language on me.

Instead, they welcomed me with warmth, patience, and a genuine desire to connect. I learned at my own pace, and even when I struggled, they smiled, encouraged, and made space for me to feel at home.

What I carry with me today are not just memories, but moments of kindness — sharing food, festivals, stories, laughter, and the breathtaking beauty of a culture that embraces diversity with open arms.

Nepal didn’t just give me years of life; it gave me a sense of belonging.
And for that, I remain forever grateful. ”
― Avijeet Das