Hamideh

“اگر چیزهایی که از گوشه وکنار می شنوم درست باشد، حس می کنم که امروزه عشق سرنوشتی پیدا کرده است مثل اعتقاد به خدا. این گرایش ،دست کم در برخی از لایه های اجتماعی رو به نابودی است. مردم به آن به چشم یک پدیده ی تاریخی، به عنوان یک توهم فرهنگی نگاه می کنند. عشق را می کاوند، معاینه می کنند و در صورت امکان به درمانش می کوشند.
من اعتراض دارم. نه، ما دچار توهم نبودیم. باید این را به صراحت اعلام کنم، حتی اگر باورش برای بعضی ها مشکل باشد: ما واقعا دوست می داشتیم.

با آخرین نفس هایم / لوئیس بونوئل / ترجمه علی امینی نجفی”
― لوئیس بونوئل

“با لبخند
نشانی خانه ی تو را می خواستم
همسایه ها می گفتند سالها پیش
به دریا رفت
کسی دیگر از او
خبر نداد
به خانه ی تو
نزدیک می شوم
تو را صدا می کنم
در خانه را می زنم
باران می بارد
هنوز
باران می بارد”
― Ahmadreza Ahmadi

“دستهای آدم برای ساختن است یا ویران کردن تا باز بسازد. شکوه دستها در همینهاست، اما ما نه میسازیم نه ویران میکنیم، فقط حضور و غیابهامان را با پشتهای خم امضا میکنیم.”
― هوشنگ گلشیری

“سایه ام هست که مرا وادار به حرف زدن می کند، فقط او می تواند مرا بشناسد.”
― صادق هدایت / Sadegh Hedayat