Ayşe Çavdar

“Eğer dünya anlamsızlaşıyorsa -bu her ne anlama geliyor ve hangi süreçlerden geçiyor olursa olsun-, bu onun yıkımına yönelik bir arzu, dünyanın varlığına ve varlıklarına duyulan müphem bir öfke uyandırıyor. İnsan hayatı bu dünya üzerinde gerçekleştiğine göre, anlam, dünyayla birlikte insandan da esirgeniyor demektir. Apokaliptik tehdit bir umuda dönüşüyor: Anlamsızlığından şüphelenilen şey, -bir kez yıkılması halinde- ardında anlamını kanıtlamış olandan başka bir şey bırakmayacak ya da bizzat anlamın oluşmasını sağlayacaktır.”
― Hans Blumenberg, Endişe Nehri Geçiyor

“Zorunsuzluk kültürü dünyaya yönelmesi muhtemel bir öfke kültürüdür ve bu kültürün aşırı ucu, dünyanın yıkımına çalışmaktır.”
― Hans Blumenberg, Endişe Nehri Geçiyor

“Henüz koca bir cephaneliğin, 'burjuvazi'yi korkutacak araçlarla dolu olduğu bir zamanda, çıplak gerçeğe katlanamadığını söyleyerek onu sarsmak ve utandırmak görece zararsız bir şeydi. Bu aygıtın yaratıcı zenginliği tükendikten sonra, onun yerini, soyutlamayı kuramın en yüksek tepelerine tırmandırarak, 'burjuvazi'yi her şeye ve herkese karşı suçlu ilan eden kapsamlı bir çaba aldı: Mahkemede, işaret parmağını müphem bir suçluluk ufkuna doğrultmayan tek bir savunma düşünülemezdi.”
― Hans Blumenberg

“Anlamsızlık habis bir sözcüktür. En uç aşırılıklara bile hak tanıyan bir serzenişi adlandırır. Bu nedenle tehlikeli de bir sözcüktür. Sadece bir eksiklikliği ima etmez, aynı zamanda bir kısıtlamayı, asli bir şeyin çalındığını düşündürür, ki bu da bir suçlu aramayı tümüyle haklı kılar, eğer ortada bir suç varsa tabii.”
― Hans Blumenberg, Endişe Nehri Geçiyor