Lily Borovets

“I go where I love and where I am loved,
into the snow;
I go to the things I love
with no thought of duty or pity;

I go where I belong, inexorably,
as the rain that has lain long

from “The Flowering of the Rod [2]”
― H.D., Trilogy: The Walls Do Not Fall / Tribute to the Angels / The Flowering of the Rod

“Jaka to rozkosz, jaka słodycz życia – siedzieć w chłodnym domu, pić herbatę, pogryzać ciasto i czytać. Przeżuwać długie zdania, smakować ich sens, odkrywać nagle w mgnieniu sens głębszy, zdumiewać się nim i pozwalać sobie zastygać z oczami wklejonymi w prostokąt szyby. Herbata stygnie w delikatnej filiżance; nad jej powierzchnią unosi się koronkowy dymek, który znika w powietrzu zostawiając ledwie uchwytny zapach. Sznureczki liter na białej stronie książki dają schronienie oczom, rozumowi, całemu człowiekowi. Okruszki ciasta wysypują się na serwetę, zęby dzwonią leciutko o porcelanę. W ustach zbiera się ślina, bo mądrość jest apetyczna jak drożdżowe ciasto, ożywiająca jak herbata.”
― Olga Tokarczuk, House of Day, House of Night

“No poem is intended for the reader, no picture for the beholder, no symphony for the listener.”
― Walter Benjamin, Illuminations: Essays and Reflections

“words, there are no words now for what she wants to say and she looks towards the sky seeing only darkness knowing she has been at one with this darkness and that to stay would be to remain in this dark when she wants for them to live, and she touches her son’s head and she takes Molly’s hands and squeezes them as though saying she will never let go, and she says, to the sea, we must go to the sea, the sea is life.”
― Paul Lynch, Prophet Song