Ramtin

“آلیس گفت: "توی سرزمین ما، اگه يه مدت طولانی با سرعت بدوی، ميرسى به يه جای ديگه."
ملكه قرمز گفت: "چه سرزمین كوچیكی! اينجا بايد با تمام سرعت بدوی تا بتونی همونجا كه هستی بمونی.”
― Lewis Carroll, Alice’s Adventures in Wonderland / Through the Looking-Glass

“در من
فریادهاي درختی ست
خسته از میوه هاي تکراري”
― گروس عبدالملكیان, سطرها در تاریکی جا عوض می‌کنند

“آلیس گفت: "من نمیتونم اینو باور کنم."
ملکه گفت: "یه بار دیگه تلاش کن. یه نفس عمیق بکش و چشماتو ببند. حالا سعی کن باور کنی."
آلیس خندید: "سعی کردن فایده ای نداره. آدم نمیتونه چیزای غیرممکن رو باور کنه."
ملکه گفت:"خب به خاطر اینه که خوب تمرین نکردی. من وقتی همسن تو بودم، هر روز نیم ساعت تمرین میکردم. بعضی وقتا میتونستم قبل از صبحانه شیش تا چیز غیرممکنو باور کنم.”
― Lewis Carroll, Alice’s Adventures in Wonderland / Through the Looking-Glass

“نویسندگان بزرگ یا شوهرند یا معشوق. برخی نویسندگان فضایل استوار یک شوهر را به ما عرضه می‌کنند: قابل اتکا، فهیم، سخی، برازنده. در سوی دیگر نویسندگانی قرار دارند که در آن‌ها قابلیت‌های یک معشوق را ستایش می‌کنیم، قابلیت‌هایی که از طبیعت و مزاج برمی‌آیند تا فضیلت اخلاقی. زن‌ها به شکلی عجیب ویژگی‌هایی چون بی‌ثباتی، خودخواهی، غیرقابل‌اتکا بودن، و خشونت را که در مورد شوهر هرگز با آن‌ها کنار نمی‌آیند در معشوق خود می‌پذیرند، به شرط آن‌که در عوض نوعی هیجان و فوران احساسی شدید را تجربه کنند. به همین سیاق، خوانندگان نیز با فهم‌ناپذیری، وسواسی بودن، حقایق دردناک، دروغ، یا دستور زبان بد کنار می‌آیند-اگر در عوض نویسنده امکان چشیدن عواطفی کمیاب و احساساتی خطرناک را در اختیارشان قرار دهد. و همان‌طور که در زندگی وجود شوهر و معشوق هر دو ضروری است، در هنر نیز چنین است. باعث تاسف است که ناگزیر باشیم میان آن‌ها دست به انتخاب بزنیم
.”
― Susan Sontag, Against Interpretation and Other Essays