Thiruppathi Muthukumar

“உண்மையில் தேர்ந்த இலக்கிய வாசகனுக்கு இது ஒரு சிக்கலே அல்ல. இலக்கியம் காட்டும் வாழ்க்கையுடன் தொடர்பு கொள்ளுதலும் அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளுதலும் அவனுக்கு ஒரு பிரச்சினையே அல்ல. அவனால் எங்கும் தன்னை கற்பனையால் நிறுத்தி விரித்துக்கொள்ள இயலும். என்னால் இயலும் என்பதனால் இதைச் சொல்கிறேன்


ஆனால் எளியவாசகன், தொடக்கநிலை வாசகன், தேங்கிநின்ற வாசகன் மூவரும் வாசிப்பவை தங்கள் வாழ்க்கைக்குள் வந்து பொருள் அளிக்கவேண்டும் என விரும்புகிறார்கள். தொடர்புறுத்திக்கொள்ள புள்ளிகளைத் தேடி அலைகிறார்கள். கிடைக்காதபோது தவிக்கிறார்கள். அவர்களின் வாழ்க்கை அன்றாடத்தின் குறுகல் கொண்டது. ஆகவே அவர்கள் செல்லும் தொலைவு குறுகியது”
― ஜெயமோகன்

“இலக்கியத்தை அல்லது கலைகளை வெறும் கேளிக்கையாகப் பார்ப்பவர்கள் அதை லௌகீக வாழ்க்கையின் ஒரு இயல்பான பகுதியாக நினைக்கிறார்கள். அது அவர்களை அலைக்கழிப்பதில்லை. இயல்பான ஒரு இளைப்பாறலாகவே நின்றுவிடுகிறது

ஆனால் அதை ஞானமாக, முழுமைநோக்குக்கான வழியாக அணுகுகிறவர்கள் பலத்த அலைக்கழிப்புக்கு ஆளாகிறார்கள். சமநிலைக் குலைவு நிகழ்கிறது.அவர்கள் தங்கள் லௌகீகமான கடமைகளில் பிழைகள் செய்கிறார்கள்.”
― Jeyamohan ஜெயமோகன்

“The real skill is not always to strive to make better choices; it’s to know how to make our peace with our necessarily bad choices. We”
― The School of Life, How to Find Love

“PERFECTION The ceramics teacher announced on opening day that he was dividing the class into two groups. All those on the left side of the studio, he said, would be graded solely on the quantity of work they produced, all those on the right solely on its quality. His procedure was simple: on the final day of class he would bring in his bathroom scales and weigh the work of the “quantity” group: fifty pounds of pots rated an “A”, forty pounds a “B”, and so on. Those being graded on “quality”, however, needed to produce only one pot — albeit a perfect one — to get an “A”. Well, came grading time and a curious fact emerged: the works of highest quality were all produced by the group being graded for quantity. It seems that while the “quantity” group was busily churning out piles of work-and learning from their mistakes — the “quality” group had sat theorizing about perfection, and in the end had little more to show for their efforts than grandiose theories and a pile of dead clay.”
― David Bayles, Art & Fear: Observations on the Perils (and Rewards) of Artmaking