Mohaddeseh

“همیشه یک جای دل تنگ است، غمی گوشه‌ی خنده‌ات کمین کرده مثل ابر سیاه دارد از یک سوی آسمان پیش می‌آید که ویرانت کند. نم اشکی گوشه‌ی چشم می‌ماند برای روز مبادا، یا می‌ماند که همیشه باشد.”
― عباس معروفی, فریدون سه پسر داشت

“می‌بینی؟ مثل ستاره پخش‌مان کرده‌اند توی این صفحه سیاه که هر کدام‌مان جایی برای خودمان سوسو بزنیم که مثلا هستیم. اما نمی‌دانیم در کدام منظومه می‌چرخیم، برای چی می‌چرخیم، و چقدر می‌چرخیم”
― عباس معروفی, فریدون سه پسر داشت

“کشوری که زیر قدرت پلیس اداره شود اما هیچ‌وقت تو پلیسش را نبینی، خیلی مقتدر است.”
― عباس معروفی, فریدون سه پسر داشت

“ما فرزندان انقلاب نبودیم، ما نان بودیم. نان داغی که لقمه چپ سران حکومت شدیم. تکه پاره مان کردند و خوردند و پاشیدند. نه. چه میگویم؟ انگار که در این خلقت اضافه بودیم. ما را مصرف جامعه مان نکردند، ما را اسراف کردند، پخش مان کردند که بر سفره خودمان ننشسته باشیم، که هیچ کدام مان در ساختن آن مملکت نقش نداشته باشیم. شخصیت و هویت مان را به لجن کشیدند که حتا در اروپای مترقی هم نتوانیم مثل بقیه مردم زندگی کنیم.”
― عباس معروفی, فریدون سه پسر داشت