Nikoletta

“Όλα αρχίζουν και γυρίζουν γύρω μου με έναν ταχύτατο ρυθμό ,που δεν μπορώ να τον συλλάβω καθόλου. Τα καφέ , οι άνθρωποι , τα αυτοκίνητα. Βρίσκομαι καθηλωμένος στο ίδιο σημείο , χωρίς να μπορώ να μετακινηθώ .Με καθηλώνει ο φόβος, το άγνωστο , η εκμηδένιση μέσα στο άγχος της ταχύτητας και του ξέφρενου αυτού παιγνιδιού ,που κάνει τα πάντα να βρίσκονται σε έναν οργασμό δημιουργίας και ανταγωνισμού. Όλοι αγωνίζονται και εργάζονται τρομακτικά . Δεν υπάρχει χρόνος , ούτε σήμερα , αύριο , χθές. Μόνο το τώρα , η στιγμή. Να νιώθεις ότι ζεις και να αισθάνεσαι τη ζωή σου. Είναι παράξενο να νιώθεις τόση κίνηση και τόσο πυρετό μέσα σ΄αυτή τη χλομή ατμόσφαιρα! Κι όμως ίσως αυτό , η έλλειψη της ζωντανής φύσης , το δείγμα ότι υπάρχει η ημέρα ,η ζωή , ίσως αυτό να κάνει τους ανθρώπους εκεί να τρέχουν , να πασχίζουν, να πάσχουν.”
― Αλέκος Φασιανός, Περιπλανώμενα

“κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί.”
― Τάσος Λειβαδίτης

“Τη νύχτα όχι
δε θα μας την πάρουν,
δεν θα μας την πάρουνε,
αγαπημένη.

Με τα κορμιά τους,
όλο και πιο πολλοί
θα την υπερασπίζουν εραστές.”
― Χρίστος Λάσκαρης, Ποιήματα

“Και έτσι η τέχνη δεν κάνει τίποτε άλλο από το να μας δείχνει τη σύγχυση στην οποία συνήθως βρισκόμαστε. Μας τρομάζει αντί να μας καθησυχάζει. Αποδεικνύει ότι ο καθένας μας ζει στο νησί του μόνο που το κάθε νησί δεν βρίσκεται σε αρκετή απόσταση από το άλλο ώστε να είμαστε ξένοιαστοι στη μοναξιά μας. Καθένας μπορεί να ενοχλήσει τον άλλο, να τον τρομάξει ή να τον κυνηγήσει με ακόντια- όχι όμως να τον βοηθήσει.”
― Ρ.Μ. Ρίλκε