77,831 books
—
290,378 voters
Gacelorra
https://www.goodreads.com/gastricebb
“Un día calisquer deitouse, e soou que o rañaba no lombo un enano do abade meirego. Tanto soñara cos enanos de cámara do mitrado bernaldo, que os tiña sempre servís e puntuais na maxinación nouturnia. O enano rañábao a dúas mans, cos dous pulgares, que parece que sexa esta a cortesía do rañar, e non á mangarra. Penedo soñaba que o enano estábao rañando, e estando no millor, vai e parou, e axoenllouse.
-E entón –contábame Penedo- eu despertei. O enano estaba aos pés da miña cama. Era coma un canciño, fóra a alma, cunhas bragas verdes e uns ollos mouros. E vou eu e díxenlle que me rañase, que quería seguir durmindo, pro el non me non podía rañar porque eu non estaba durmindo. Cando llo contei ao señor cura de Vilares, díxome que non o entendía ben, agás que se tratase dun enano metafísico… Vaia, o enano non me rañaba e eu non me adormecía.”
― Xente de aquí e de acolá
-E entón –contábame Penedo- eu despertei. O enano estaba aos pés da miña cama. Era coma un canciño, fóra a alma, cunhas bragas verdes e uns ollos mouros. E vou eu e díxenlle que me rañase, que quería seguir durmindo, pro el non me non podía rañar porque eu non estaba durmindo. Cando llo contei ao señor cura de Vilares, díxome que non o entendía ben, agás que se tratase dun enano metafísico… Vaia, o enano non me rañaba e eu non me adormecía.”
― Xente de aquí e de acolá
“The countryside is great~
It's green over here.
More green over there.
Ah~ It's nothing but motherfucking green around here.”
―
It's green over here.
More green over there.
Ah~ It's nothing but motherfucking green around here.”
―
“Despiértese, que es tarde, me grita desde la puerta un hombre extraño. Despiértese usted, que buena falta le hace, le contesto yo. Pero el muy obstinado me sigue soñando.”
― La sueñera
― La sueñera
“Na miña gorxa agruman as palabras
que de fontes moi fondas vanme vindo
e fanse ríos longos polas veas,
rosas de luz nos ollos ou escumas.
Pero as miñas razón non son palabras
sinon cousas que eisisten elas soias,
que coma Dios eisisten arredradas
nun silenzo de estrelas fuxidivas.
Pequenas cousas, grandes coma vermes,
pechadas no silenzo, sin palabras,
pousadas sobre sí dende o principio,
indo e vindo no tempo coma peixes,
coma peixes do vento, sin palabras.
Vós nunca entenderedes estas cousas,
estas fontes tan fondas, sin palabras,
que nas palabras xurden tatexando
coma meniños nados nun hospicio.
Oramá non sepades o segredo
destas fontes tan fondas, sin palabras,
xa que sodes somente unas palabras
indo e vindo no tempo, unas palabras,
palabras e palabras e palabras.”
― O Soño Sulagado
que de fontes moi fondas vanme vindo
e fanse ríos longos polas veas,
rosas de luz nos ollos ou escumas.
Pero as miñas razón non son palabras
sinon cousas que eisisten elas soias,
que coma Dios eisisten arredradas
nun silenzo de estrelas fuxidivas.
Pequenas cousas, grandes coma vermes,
pechadas no silenzo, sin palabras,
pousadas sobre sí dende o principio,
indo e vindo no tempo coma peixes,
coma peixes do vento, sin palabras.
Vós nunca entenderedes estas cousas,
estas fontes tan fondas, sin palabras,
que nas palabras xurden tatexando
coma meniños nados nun hospicio.
Oramá non sepades o segredo
destas fontes tan fondas, sin palabras,
xa que sodes somente unas palabras
indo e vindo no tempo, unas palabras,
palabras e palabras e palabras.”
― O Soño Sulagado
“Eu dareiche delor, co tempo, a vida,
porque me agardan lonxe, xa me espera
un camiño sin luz, unha tristura
que xa me está medrando, xa me medra
coma unha frol de outono nun carreiro.
Eu dareiche delor, dareiche acedas
bágoas con albor de noites fuxidías,
pois sinto no meu dentro a dura pedra
que pra durmir pon Dios alá no fondo
de tódalas segredas
ondas do mar, que non serán palabras,
nin xiquera son ar, nin voz xiquera.
Eu dareiche delor, co tempo a tempo,
delor sin ti, sin min, sin a sinxela
cantiga de esta vida que me morre,
que me moe, moendo á miña veira;
moéndome amodiño vou morrendo,
como o mar moe ó mar, unha mar chea,
que morre cada día dende sempre
(eu dareiche delor) a mar inmensa.”
― O Soño Sulagado
porque me agardan lonxe, xa me espera
un camiño sin luz, unha tristura
que xa me está medrando, xa me medra
coma unha frol de outono nun carreiro.
Eu dareiche delor, dareiche acedas
bágoas con albor de noites fuxidías,
pois sinto no meu dentro a dura pedra
que pra durmir pon Dios alá no fondo
de tódalas segredas
ondas do mar, que non serán palabras,
nin xiquera son ar, nin voz xiquera.
Eu dareiche delor, co tempo a tempo,
delor sin ti, sin min, sin a sinxela
cantiga de esta vida que me morre,
que me moe, moendo á miña veira;
moéndome amodiño vou morrendo,
como o mar moe ó mar, unha mar chea,
que morre cada día dende sempre
(eu dareiche delor) a mar inmensa.”
― O Soño Sulagado
Gacelorra’s 2025 Year in Books
Take a look at Gacelorra’s Year in Books, including some fun facts about their reading.
Favorite Genres
Art, Biography, Classics, Comics, Contemporary, Crime, Fantasy, Fiction, Graphic novels, Historical fiction, History, Horror, Humor and Comedy, Manga, Memoir, Music, Mystery, Non-fiction, Paranormal, Philosophy, Poetry, Psychology, Religion, Romance, Science, Science fiction, Suspense, Spirituality, Sports, Thriller, Travel, Bizarro Fiction, Esperpento, Nivola, Galician Literature, Theatre, Short Stories, and Essays
Polls voted on by Gacelorra
Lists liked by Gacelorra













































