Gacelorra

“O culto do gran morto uniu todos os galegos fronte os demais, pero non entre si mesmos. Os mortos, pequenos ou grandes, unen os vivos só fronte aos outros, porque os mortos non só son diferentes aos vivos, senón contrapostos a eles. Ninguén pode estar morto e vivo á vez, e ademais a xente só morre unha vez.”
― José Carlos Bermejo Barrera, Auténticas e verdadeiras historias nas que se conta como Galicia chegou a ser unha terra baldía e o que lle pasou á humanidade

“Despiértese, que es tarde, me grita desde la puerta un hombre extraño. Despiértese usted, que buena falta le hace, le contesto yo. Pero el muy obstinado me sigue soñando.”
― Ana María Shua, La sueñera

“A paisaxe non ten o ledo verdor das terras cháns e abertas que Pedro alvistou dende o tren. O coche vai rolando, a tombos, por gándaras ermas e lombos areosos; baixa polas abas dun monte cuberto con herbas do demo, para caer en tremedales de xuncos; gabea por outeiros con alfarrobeiras e corre por chairas tiñosas. Xa decorreron moitas horas de andadura, a rolar por soedades, e no devalo do día, aparece un casal, alá no fondo, á veira dunha lagoa, espello morto de augas salitrosas.”
― Alfonso Daniel R. Castelao, Os dous de sempre

“Aquil que fun non son, por iso estamos
xuntos os dous. Aquil que entonces era
como un río fuxiu, pero quedouse
coma o río que pasa e sempre queda.”
― Celso Emilio Ferreiro, O Soño Sulagado