Nafiseh

“آدم عجیب و غریبی است، دلم براش می سوزد. گرچه کفرم را در می آورد. در واقع پیش از آنکه از دستش شکار باشم براش متاسفم. فکر می کنم آدم بزدلی است. وقتی با من تنهاست، معقول و صمیمی است، اما توی جمع مردم آزار و قلدر می شود.”
― Anton Chekhov, The Three Sisters

“بودا برخاست و رفت و نگاه او و نیمه تبسمش در خاطره سیذارتا برای همیشه نقش بست. وی فکر گرد که من دیگر هیچگاه مردی را بدینگونه تبسم و نگاه کند و این طور بنشیند نخواهم دید. من هم می خواهم که بدان شکل باشم. بدانگونه تبسم کنم و بدانگونه بنشینم، آن قدر آزاد، وارسته، صاف، ساده، کودک وار و مرموز باشم. شخص در صورتی می تواند بدین شکل در آید و یا بدینگونه راه برود که خود را مسخر کرده باشد، من نیز خود را تسخیر خواهم کرد.”
― Hermann Hesse, Siddhartha

“همسر او‌ به گونه ای زیبا و‌جذاب است که گاه انسان دچار اشتباه می شود و نمی داند که آیا با یک انسان زنده روبرو است یا با یک‌ عروسک کوکی. من تمام مدتی که کنار او‌ نشسته بودم در پی این بودم که دست به بازوها، به شانه ها و یا به پاهایش ببرم تا مطمئن شوم که او یک عروسک‌ سخنگو نیست. این زن در گفتگو و صحبت ها تنها از دوجمله استفاده می کرد: آخ چه خوب، آخ چه نفرت انگیز. این شکل صحبت کردن او در ابتدا برایم کسالت آور و‌خسته کننده بود، ولی بعدا به نوعی شیفته ی آن شدم و برایش از مسائل جوراجور و مختلف حرف زدم- درست مثل وقتی که آدم سکه داخل یک دستگاه خودکار می ریزد، تا عکس العمل آن را ببیند.”
― Heinrich Böll

“به نظرم من یکی از بزرگترین اشتباهاتی که مرتکب می شویم، البته به جز آدمیزاد بودمان، مربوط به واقعیت زمان است. ابزار زیادی داریم مثل ساعت وتقویم، که با آن ها زمان را عین کالباس برش می دهیم و طوری این برش ها را نام گذاری می کنیم که انگار صاحب اختیارشان هستیم و آن ها تغییر ناپذیرند”
― Kurt Vonnegut Jr., A Man Without a Country