Status Updates From شبانه

کتاب با این همه صحنه‌ی اروتیک نخونده بودم، از بس تایملاین/فید/آپدیت گودریدز نمره خوب گرفت شروع کردم به خوندن :دی

توی ۱۲۰ صفحه چقدر حرف برای گفتن داره این کتاب!
در مورد کلیّات داستان، با دوستان همخوان، یه عالَم مکالمه داشتیم. حالا دارم به جزییاتش فکر می‌کنم:
>>>>اسپویلر<<<<<


چرا به چارلی بوی شیرین و آرماند بوی تلخ نسبت داده می‌شد؟ چرا راوی جذب بوی تلخ شده بود؟
راوی داستان، اون آخرا، آرزو میکنه چارلی پیشش باشه "ولی با چسبی بر دهان". آیا این یه همترازی بین تفکر فلسفی/روانی راوی با تفکر سیاسی کازانو نشون میده؟

اون استیکری که آقا استیکریه کلش ترکیده...!

فضای داستان شباهتی داره به ۱۹۸۴.نمیخوام مقایسه کنم ولی همین‌که تلاش شده این فضای حاکم برجامعه و اعمال اون حکومتی که با کودتا اومده سرکار رو با روابط انسانی نشون بده خوبه بنظرم چیزی که تو ۱۹۸۴ شاید نقطه ضعف بود.حالا اینکه چقدر روابط درست تصویر شده کاری ندارم همین‌که این مدل داستان ها تو ادبیات امروز ایران موجوده خوبه و قابل تحسینه.راستش من خیلی کتابو دوست نداشتم دلایلشم میزارم بعد از اینکه کتابو تموم کردم بگم

چه نثر پخته و تاثیرگذاری داره!
این خانم خلیلی تاحالا کجا بوده؟ به این کتاب نمی خوره کار اول یه نویسنده‌ی کم تجربه باشه.

به محض تموم کردن کلاس تو شاد، می‌رم سراغش.

می‌خواهم بروم و بغلش کنم.نمی‌توانم.انگار درون تنم نیستم.تنم تهی شده.خودم از تنم گریخته‌ام.با من و تمام جهان فاصله است. رفته‌ام جایی دور.دور.دور از اینجا.چشم‌هایم می‌بینند،گوش‌هایم می‌شنوند اما من از تنم رمیده.