Sarah > Recent Status Updates

رفتم سراغش تا یه‌کم بخش‌های مختلف اوستا رو بشناسم و کتاب‌هایی رو که به اوستایی و پهلوی نوشته شده. راهگشاست تا حدی، ولی نه اون‌قدری که توقع می‌ره. باید باهاش به‌مثابه فهرستی مواجه شد و از منابعی که ته کتاب آورده استفاده کرد بیشتر. من هنوز برای این قسمتش کم‌سوادم و گم شدم توی همین اندک‌صفحه‌ای که خوندم.

مقدمه‌ی کتاب‌ها واقعاً جالبن. هیجان‌انگیزن این قسمت‌هایی که می‌آن نسخه‌های مختلف رو مفصل توصیف می‌کنن و ویژگی‌هاشون رو می‌گن یا بخش‌هایی که از ویژگی‌های زبانی نویسنده می‌گن. متوجه شدم که خوندن مقدمه‌ها برام آسون‌تر از خود متن شده و اینا از تأثیرات جامعه‌شناسیه گمونم. باشد که متن رو هم بتونم بخونم و بفهمم دوباره. :)

دارم ترجمه‌ی فارسی‌ش رو می‌خونم و تازه اول اولشم و جالب‌ترین کتاب دنیاست. سه‌تا قسمت داره کتابه: خانواده‌های زبانی؛ وصف دویست‌تا از زبون‌های دنیا و نمونه‌ی خط و ادبیاتشون؛ کشورهای دنیا و زبون‌های رایجشون. امیدوارم خیلی زود کلش رو بخونم واقعاً.
تنها عیبش هم تا اینجا نداشتن نقشه‌ست و نشون ندادن اینکه فلان زبون می‌شه مال کجا که خب فدای سرش.

توی کتاب‌فروشی چشمم خورد بهش و خودش من رو برد سمت صندوق و آورد نشوندم توی اتاق و شروع کرد به خونده شدن. مقدمه‌ی امید مهرگان بی‌نظیره، خود کتاب نامه‐زندگی‌نامه‌ست و فرم موردعلاقه‌مه کاملاً. راجع‌به تبعیض نژادی علیه سیاه‌پوست‌های آمریکاست و فکر نکنم نیاز باشه بیشتر از این راجع‌بهش گفت. افزودمش به دوتا کتاب عمری دیگه‌م. امیدوارم از جیمز بالدوین خیلی بیشتر بخونم.

دوستش داشتم، خیلی زیاد‌. به‌طور کلی با فصل آخر یا دست‌کم دوسه‌ صفحه‌ی آخر کلاسیک‌ها رابطه‌ی خوبی ندارم ولی خیلی خیلی خوندنی بود. یه جاهایی‌ش اون‌قدر غرق داستانش می‌شدم که بیشتر از فصل‌هایی که می‌خواستم بخونم می‌خوندم. می‌تونم به‌جای یه کلمه‌ای از «می‌رم به آمریکا» استفاده کنم از این به بعد و به‌خاطر این هم خوشحالم. ممنون از آقافئودور. :))

دوست دارم ازش بنویسم و بگم این چند دقیقه‌ای که خوندمش، چقدر اشک جمع شد توی چشمام و به این فکر کردم که کتاب‌ها و کلمات و نقاشی چه کارهای بزرگی می‌تونه بکنه. آمیزه‌ای‌م از احساسات وصف‌نشدنی بعد از خوندنش.