Ipack > Recent Status Updates

به من چه که تو سر یه اشتباه درست شدی؟ مگه دنیایی که ما توش زندگی میکنیم سر همچین اشتباهی درست نشده؟

آنچه در زندگانی اهمیت بنیادی دارد این نیست که چه گفته می‌شود بلکه این است که چگونه گفته می‌شود. درباره «چه» همان سخنانی که بارها گفته شدند، دگرباره گفته می‌شوند. از این رو این سخن که در زیر آسمان هیچ چیز نو نیست سخنی است بس درست... برترین چیز، فهمیدن برترین نیست بلکه بربنیاد آن، عمل کردن است.

Boring -_-

وقتی می‌شنوم که کسی می‌گوید «دست کم شرافتم رو حفظ کردم» فکر می‌کنم «همین الان با گفتن این جمله از دستش دادی»

حتا اگر هرروز از مرگ وحشت داشته باشی بعضی مرگ‌ها هست که به‌شان فکر نمی‌کنی _ اسکوبورت، هشت‌پای غول‌آسا، سقوط پیانو _ ولی هرکس که حتا فقط یک سلول مغزش کار کند نمی‌تواند سرطان را نادیده بگیرد.

«بیرون زدم زیر گریه. عجب وضعیتی! حالا مجبور بودم پول‌دار و موفق شوم تا از به‌هم زدن با من پشیمان شود. ابن هم یک کار دیگر در این زندگی کوتاهی و پرمشغولیت.»

"به نظرم باید بتوانی به آدم‌های زندگی‌ات نگاه کنی و بگویی «من بقایم را به تو مدیونم.» یا «تو بقایت را به من مدیونی.» و اگر نمی‌توانی چنین چیزی بگویی گور پدر همه‌شان. من فقط می‌توانستم به پدرم نگاه کنم و فکر کنم «خب، من به رغم فضولی‌های تو زنده مونده‌م لعنتی.»"

«پس ای قانون‌شکنان، هر کسی که هستید، باید برای بقا رازدار باشید، برای این‌که بتوانید دشمنان‌تان را دور نگه دارید، برای این‌که گیر نظام قضایی نیفتید... این را بدانید: برملا کردن رازها به معنی از دست دادن امنیت است، از دست دادن آزادی، از دست دادن زندگی. حقیقت اول عشق را می‌کُشد و بعد خودتان را.»

انسان‌ها چنان خودآگاه پیشرفته‌ای پیدا کردن که باعث شده از تمام حیوانات دیگه متمایز بشن، ولی این خودآگاه یه فراورده‌ی جنبی هم داشته: ما تنها موجوداتی هستیم که به فانی بودن‌مون آگاهی داریم. این حقیقت به قدری دردناکه که آدم‌ها از همون سال‌های ابتدایی زندگی اون رو تو اعماق ناخودآگاه‌شون دفن می‌کنن و همین ما رو به ماشین‌های پرزور تبدیل کرده، کارخونه‌های گوشتی تولید معنا.

چیزی درونم از این‌که می‌توانم صرفا با بودنم کسی را خوشحال کنم حرص می‌خورد، چون بودنم به هیچ درد خودم نخورده.

فکر می‌کنم تنها دلیل این‌که دوستم دارد این است که در دسترسش هستم _ جای غلط، زمان غلط.

خیلی کم پیش می‌آید کسی به آدم پیشنهادی عملی و به‌دردبخور بدهد. معمولا می‌گویند «نگران نباش» یا «همه چیز درست می‌شه» که نه تنها غیرکاربردی بلکه به شکل وحشتناکی زجرآور هستند، جوری که باید صبر کنی تا کسی که این حرف را به تو زده بیماری لاعلاجی بگیرد تا بتوانی با لذت تمام جمله‌ی خودش را به خودش تحویل بدهی.

هروقت احساس کردی در مقابل حیوانات دیگر کوچک به نظر می‌آیی، بیا و از بالای این تپه به آن‌ها نگاخ کن! آن‌وقت آن‌ها کوچک می‌شوند و تو بزرگ!

اگه پدربزرگ می‌بود می‌گفت هیچ وقت حماقت‌هایت رو با کلمه‌ی "حداقل" توجیه نکن!

برای ما مورچه‌ها "سم" مهم است که باید همیشه زیر اونها له شویم. زیاد هم فرقی نمی‌کنه که سم خرهای کوته‌فکر زیرمان کنند یا سم گاوهای روشن‌فکر!

گوساله جان! هروقت دیدی دنیا تیره و تار می‌شود یک دست به چشمانت بکش. درضمن آدم‌ها هروقت می‌خواهند سوار وانت نیسانت بکنند چشمانت را می‌بندند!

نمی‌دونم بقیه کتاب رو بخونم یا در اوج خودش رهاش کنم و دیگه هیچ‌وقت سمتش نرم؟ هرچند تصمیم سختی نیست!

نفرت آدم‌ها را کور می‌کند و آن‌گاه که ایدئولوژی جای خود را به عقل می‌دهد، هر جنایتی حکم مصلحت را پیدا می‌کند.
#آشویتس