Γιώργος > Recent Status Updates

Εντάξει, η Νεράιδα (το δεύτερο διήγημα) είναι εντυπωσιακή. Κόντεψα να χάσω τη στάση στο μετρό. Best Γιώτσας ever, πιο ώριμος από ποτέ.

"Προς τι όλα αυτά;" Δεν είναι παρά μόνο ένα ρητορικό ερώτημα για να χαλιναγωγηθεί το αδάμαστο, ένα δίχτυ για παγιδευτεί το άπειρο, μια γλώσσα για να μεταφραστεί η σπίθα, κι έτσι ο κόσμος και το νόημά του να είναι ένα και το αυτό.

Νιώθω ότι κάθε φορά που το συνεχίζω παίρνω μία βαθιά ανάσα και διαβάζω όλες τις σελίδες με την ίδια ανάσα...Το κλείνω, ξεφυσάω, παίρνω άλλη μία βαθιά ανάσα και βουτάω ξανά μέσα του.

Μετά από κάνα δύο τζούφια, όπου γυρνάς τις σελίδες άσκοπα, αρχίζεις και αναρωτιέσαι μήπως φταις εσύ. Μήπως βαρέθηκες το διάβασμα ή μήπως έχεις αλλοτριωθεί και απλά καταναλώνεις σελίδες...μέχρι που πιάνεις στα χέρια σου ένα βιβλίο σαν και αυτό και ανακαλύπτεις ξανά όλα εκείνα που σε κάνουν να λατρεύεις το διάβασμα ενος βιβλίου.

Oh my it's happening to me again...reading through pages just to get to the finish line. I was excited when I started this one but everything is slowly becoming a blur....

Ενδιαφέρον θέμα για τις ελληνικές κοινότητες της ΕΣΣΔ οι οποίες παρόλο που ενστερνίστηκαν τα κομμουνιστικά ιδεώδη και ακολούθησαν την κομματική γραμμή εξοντώθηκαν από το Σταλινικό καθεστώς.Ο Κόκινος Καπνάς ήταν ένα ελληνικό έντυπο που προήγαγε την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και ακολουθούσε τη φωνητική γραφή(π.χ. την λέξη κομμουνιστής,την έγραφαν κομυνιςστίς).Η κυκλοφορία του διεκόπη βίαια στις εκκαθαρίσεις του 38-39.

Funny thing, this story reminded me of another one by Dick in terms of style and storytelling: "In Milton Lumky Territory", one of the few mainstream novels that he wrote. I checked his bibliography and saw that both novels were written in the same year: 1958! Book is great, though slow paced. Classic Dickian theme of distorted reality.