Јован Илиески
“Се вртам и му го гледам грбот на силниот Евген Дворак, кој не сака да му го видам лицето,
затоа што знае дека ќе се преплашам.
Затоа што го слуша мојот сеуште детски плач, вели да ги избришам солзите и да бидам силна,
а потоа забележувам како неговата снага се спушта на подот и го крши сопственото ветување.
И тој ден, како најтемната ноќ во мојот живот, умира старата Ингрид.”
― Ноќта кога ја напуштив Прага
затоа што знае дека ќе се преплашам.
Затоа што го слуша мојот сеуште детски плач, вели да ги избришам солзите и да бидам силна,
а потоа забележувам како неговата снага се спушта на подот и го крши сопственото ветување.
И тој ден, како најтемната ноќ во мојот живот, умира старата Ингрид.”
― Ноќта кога ја напуштив Прага
“Ете, на крајот, ние само ги усвојуваме вредностите кои ни се наметнати и мислиме дека го правиме она што треба да го правиме, сè додека тоа некаде го пишува дека е во ред.”
― Соба 610
― Соба 610
“Кенан стоеше во неверување.
Борделот во кој се наоѓаше, наеднаш се претвори во негово светилиште.”
― Седум часот и педесет минути
Борделот во кој се наоѓаше, наеднаш се претвори во негово светилиште.”
― Седум часот и педесет минути
Is this you? Let us know. If not, help out and invite Јован to Goodreads.











