Sos Sargsyan
Born
October 24, 1929
Died
September 26, 2013
Website
|
Լակոտը
—
published
2010
|
|
|
Ոտնամաններս
—
published
2012
|
|
|
Վարագույրից այս կողմ
—
published
1991
—
2 editions
|
|
|
Sos Sargsyan - Novels: The Brat. My Boots. Interruption / Սոս Սարգսյան - Վիպակներ․ Լակոտը։ Ոտնամաններս։ Ընդհատում
|
|
|
Կանչ
—
published
2010
|
|
|
Կորցնելով ռուսական մշակութային դաշտը, մենք կորցնում ենք ամեն ինչ
by |
|
|
Ընդհատում
—
published
2000
|
|
|
Պատառոտված Ժամանակ
|
|
“Արվեստ ու գրականություն են ներխուժել հիվանդ մարդիկ, բորոտների նման վարակում են ամենը ու ամենքին, արվամոլներ, շիզոֆրենիկներ, սադիստներ, ցինիկներ... Բոլոր նրանք, որ փակի տակ էին, թաքուն էին, կյանքի կանոններից դուրս էին, հիմա տիրել են աշխարհին ու ահավոր ուժերով քաշում են տիղմի մեջ:”
― Կանչ
― Կանչ
“Մեզանում սովորություն կա ասելու(տեսնես ո՞վ է ասել)՝ «անփոխարինելի մարդ չկա»: Սոսկալի խոսք՝ վախենալու, շատ հեռուները տանող դժբախտ հետևանքներով: Ասել է թե՝ մեկ մարդը, անձը, անհատը ոչինչ է, զրո, ըհդհանրապես ոչ մի արժեք չունի, գին չունի, ուրեմն և...
Կան մարդիկ՝ շատ են սիրում այս խոսքը, նրանք, որոնք միշտ պատրաստ են ամեն տեղ, ամեն ինչ , ամեն մեկին, ամեն գործում փոխարինելու: Մինչդեռ փոխարինողը իր երկրորդը չունի, չի՛ կարող ունենալ: Ինքը միակն է, եզակի և, ուրեմն անփոխարինելի՝ ինչպես մարդուս հայրը, մայրը, սիրած կինը, ընկերը, ի վերջո(և ի սկզբանե)՝ Հայրենիքը...”
― Կանչ
Կան մարդիկ՝ շատ են սիրում այս խոսքը, նրանք, որոնք միշտ պատրաստ են ամեն տեղ, ամեն ինչ , ամեն մեկին, ամեն գործում փոխարինելու: Մինչդեռ փոխարինողը իր երկրորդը չունի, չի՛ կարող ունենալ: Ինքը միակն է, եզակի և, ուրեմն անփոխարինելի՝ ինչպես մարդուս հայրը, մայրը, սիրած կինը, ընկերը, ի վերջո(և ի սկզբանե)՝ Հայրենիքը...”
― Կանչ
“Ընկեր ունեի, հաճախ էինք զբոսնում Երևանի փողոցներով: Հիասթափված ու դժգոհ էր մեր ժողովրդից, թվարկում էր թերություննները, վատաբանում: Հրաժեշտ տալիս ինքն իրեն հաղթանակած էր զգում, ինձ՝ պարտված:
Մի օր էլ համաձայնեցի ասացի՝ ճիշտ ես, դու ճիշտ ես, համոզեցիր, բայց ի՞նչ ես պահանջում մի ազգից, որի մտավորականաը, այսինքն՝ դու, մինչև փողոցի էս ծայրը հասնելը, ծխախոտիդ մնացուկը երկու անգամ գցեցիր ոտքիդ տակ, մի օխտն անգամ էլ թքեցիր ուղիղ մայթի վրա...”
― Կանչ
Մի օր էլ համաձայնեցի ասացի՝ ճիշտ ես, դու ճիշտ ես, համոզեցիր, բայց ի՞նչ ես պահանջում մի ազգից, որի մտավորականաը, այսինքն՝ դու, մինչև փողոցի էս ծայրը հասնելը, ծխախոտիդ մնացուկը երկու անգամ գցեցիր ոտքիդ տակ, մի օխտն անգամ էլ թքեցիր ուղիղ մայթի վրա...”
― Կանչ




