“دریغ مدت عمرم که بر امید وصال, به سر رسید و نیامد به سر زمان فراق,
چگونه باز کنم بال در هوای وصال, که ریخت مرغ دلم پر در آشیان فرق,
بسی نماند که کشتی عمر غرقه شود, ز موج شوق تو در بحر بی‌کران فراق,”