Yangın Quotes

“bırak sevgilim bu yangını sen bağışlama
bunca iz, işaret bağışladın dünyaya
Dikkat Çocuklar! bıraktın, biz geçtik
biz geçip gitmek için bırakılanlar
kimsem çok, gidenim yok! demek içindik
sevinmek içindik; göç gidiyordu işte,
sır kalıyordu, kurtulan kurtulana gibiydik
birbirimize katılıyorduk ama: -yangın bizden
kurtuldu! diyenimiz de yoktu, ateşin tersine
dönmesinden korkan en duyarlımız bile:
-yangından ben kurtuldum, ruhum kül oldu!
çaprazında tutuşmuştu: -hangi yangını seçsem
iki ateşin arasındayım, ruh ve ten!
yangın yer yer devam ediyordu...”
― Haydar Ergülen

“Midem yanıyor: içkiden kurtarılacak ilk mide. Yangından kurtarılacak ilk mide. Benim midem. Benim kalbim.”
― Oğuz Atay, Tutunamayanlar

“Yağmurlarla diplerinden yeşeren çalıların kökleri o gece gövdelerini saran alevleri anımsıyor mu? (s.155)”
― Latife Tekin, Unutma Bahçesi

“Görünmez bir yangın tüm benliğini kuşatmış, kül etmişti. Acı duymaktan çok yaşama nefret duyuyordu. Oturup kaldığı kaldırım taşından gözlerini parkın çimlerine dikmiş ve yeşilliğin içinde kendine yaşanabilecek başka bir dünya arıyordu. İçinde yaşadığı acımasız, adaletsiz ve kanla beslenen dünyadan ayrı, zıt bir dünya arıyordu gözleri. Ağlamak istiyordu. Belki ağlasa iyi gelebilirdi fakat gözlerinden bir türlü yaş düşmüyordu.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Derviş yanıyor burda (Şiir)

Yüzlerce kitap, binlerce şiir,
nasıl yazabildiğimi biliyor musun?
Çünkü beni bekleyen kimse yok,
birinin sevgisine sahip olsaydım,
onu dinlerdim, ona şarkı söylerdim,
kendimi silerek ona alışırdım.

Dudaklarda sessizlik,
ama gönlümde gürültü -
dışarıda aşırı soğuk,
içimde derviş yanıyor.

Aşk nedir? Benliği silmek.
Cennet nedir? Biriyle birleşmek.

Ama, aşık insan aşk nedir sormaz,
canlı insan insanlık nedir aramaz.”
― Abhijit Naskar, Yabancı Yarim: Sessizliği Dinle, Kâinati Duyacaksın