Max Sabet

“من اینجا ریشه در خاکم
من اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکم
من اینجا تا نفس باقیست می مانم
من از اینجا چه می خواهم،نمی دانم
امید روشنائی گر چه در این تیره گیهانیست
من اینجا باز در این دشت خشک تشنه می رانم
من اینجا روزی آخر از دل این خاک با دست تهی
گل بر می افشانم
من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید
سرود فتح می خوانم
و می دانم
تو روزی باز خواهی گشت”
― فریدون مشیری

“How sad, a heart that
does not know how to love, that
does not know what it is to be drunk with love.
If you are not in love, how can you enjoy
the blinding light of the sun,
the soft light of the moon?”
― Omar Khayyám, The Rubaiyat of Omar Khayyam

“For Lacan, language is a gift as dangerous to humanity as the horse was to the Trojans: it offers itself to our use free of charge, but once we accept it, it colonizes us.”
― Slavoj Žižek, How To Read Lacan

“In other words, the man who is born into existence deals first with language; this is a given. He is even caught in it before his birth.”
― Jacques Lacan