Max Sabet

“At the very best, a mind enclosed in language is in prison. It is limited to the number of relations which words can make simultaneously present to it; and remains in ignorance of thoughts which involve the combination of a greater number. These thoughts are outside language, they are unformulable, although they are perfectly rigorous and clear and although every one of the relations they involve is capable of precise expression in words. So the mind moves in a closed space of partial truth, which may be larger or smaller, without ever being able so much as to glance at what is outside.”
― Simone Weil

“من اینجا ریشه در خاکم
من اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکم
من اینجا تا نفس باقیست می مانم
من از اینجا چه می خواهم،نمی دانم
امید روشنائی گر چه در این تیره گیهانیست
من اینجا باز در این دشت خشک تشنه می رانم
من اینجا روزی آخر از دل این خاک با دست تهی
گل بر می افشانم
من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید
سرود فتح می خوانم
و می دانم
تو روزی باز خواهی گشت”
― فریدون مشیری

“For Lacan, language is a gift as dangerous to humanity as the horse was to the Trojans: it offers itself to our use free of charge, but once we accept it, it colonizes us.”
― Slavoj Žižek, How To Read Lacan

“تمامی الفاظ جهان رادر اختیار داشتیم و
آن نگفتیم که به کار آید
چرا که تنها یک سخن
:یک سخن در میانه نبود
!آزادی
ما نگفتیم
!تو تصورش کن”
― احمد شاملو