Status Updates From Yalnızlığın Özel Tarihi

شاید باور نکنین ولی تازه داره مشخص میشه چی به چیه و کی به کیه؟🫠

باران را دوست دارم، من را از آدم‌ها پنهان می‌کند.

خودم را مثل یک جزیرهٔ متروک‌ احساس می‌کنم، کشتی‌ها می‌آیند و می‌روند اما کسی از کشتی پیاده نمی‌شود، فقط صورت‌هایی را می‌شود دید که از دریچه‌های روشنایی نگاه می‌کنند، صورت‌هایی که لحظه‌ای ظاهر و بعد غیب می‌شوند.

خسرو بیک هفتاد و اندی سال بعد، در یک نیمه شب، در عمارت نیمه تاریک عمارتی خلوت زندگی خود را در یک جمله برای نوه‌اش خلاصه کرد:

کُشتن یک آدم خیلی راحت‌تر از دوست داشتن اوست.

نفع کشور نمی‌تواند مسألهٔ بلغور را حل و فصل کند اما به إذن خدا، قدرت کافی برای از بین بردن خسرو بیک را دارد…
نفع کشور پیداست که به زودی خسروبیک را از بین خواهد برد
گاهی با‌خودم فکر می‌کنم این لفظ«به نفع کشور»مثل اسم یک قبرستان است.

همه می‌میرند خسرو بیک…
به نظر من مردن یا نمردن مهم نیست، مهم زندگی کردن یا نکردن است…

#کامنت







*تو با قلب ویرانه‌ی من چه کردی آقای احمد آلتان!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟

#کامنت



*دومین کتاب از این نویسنده‌ی تُرک هست که می‌خونم، دریغ از یک ذره پشیمونی!

زمانی که می‌ترسم بدنم شفاف می‌شود ، احساس می‌کنم که درونم دیده می‌شود، چیزی که دیده می‌شود یک تاریکی است، در زیر آن شفافیت یک تاریکی می‌بینم، در واقع نمی‌بینم، آن تاریکی را احساس می‌کنم…
سینه‌ام درد می‌گیرد.

از اینکه خودم را ترک کنم می‌ترسم، انگار قرار است خودم را ترک کنم و بروم، به نظرم دیوانگی یعنی همین، ترک کردن خود، همۀ بازمانده‌ها و رفته‌ها با من غریبه خواهند شد.

حسن ختام یه روزی که از تنهایی زده بودم بیرون و فقط خودم رو تا کتاب‌فروشی رسوندم. تا این‌جا خیلی دوست داشتمش، دیالوگ‌ها و خلق صحنه‌ها! بخوره تو سر اون رمان هوانورد.