Parisa > Recent Status Updates

«چه اشتباه غم‌انگیزی! چه بسا که احساس‌های ما همه از همین دست باشند. خود را میان موجوداتی شبیه خویش می‌پنداریم، اما جز صخره‌هایی یخ‌پوش و سنگستانی با زبانی نامفهوم چیزی پیرامونمان نیست. می‌خواهیم به دوستی درود بگوییم و دست پیش می‌بریم تا دستی را بفشاریم، اما دستمان به لختی فرو می‌افتد و لبخند بر لبانمان می‌خشکد، زیرا درمی‌یابیم دوستی در کار نیست و یکسره تنهاییم.»

همان‌قدر که گروگیر و گروگذار از حیث طول کیسه پولشان باهم فرق دارند، متلک‌گو و متلک‌شنو هم از حیث حافظه باهم فرق دارند.

Yikes⁦⁦⁦ =⁠_⁠=⁩

بهترین لحظه عشق، لحظه‌ای است که آدم از پله‌های خانه معشوق بالا میرود، همانطور که بهترین لحظه تخم‌مرغ‌شانسی هم لحظه‌ای بود که کپسول زرد را می‌دیدیم، چون بلافاصله بعداز آن، ناامیدی محض بود.
شاید بهترین درس زندگی مهارت اهلی کردن ناامیدی باشد. بهتر است به جای فرار از آن در مدرسه یک واحددرسی برایش تعریف کنیم -الان چی دارین؟ ریاضی داریم بعدش دو واحد ناامیدی. سرکلاس باید تخم‌مرغ‌شانسی باز کنیم و با مفهوم ناامیدی کنار بیایم

تنها هدف گریه دل سوزاندن برای خود است. دلمان برای خودمان میسوزد چون کسی نیست برای‌مان دل بسوزاند. فقط کسانی که هوارهوار برای خودشان گریه‌وزاری میکنند میتوانند به همدلی دیگران امید داشته باشند ولی همین هم فقط لحظه‌ای طول میکشد. همه در یک چشم به هم زدن رو برمیگردانند چون همه فقط تحمل رنج‌های جاری مربوط به خودشان را دارند. و مگر می‌شود ازشان خرده‌ گرفت: زنده بودن مصیبت قاطع و بی‌تردیدی است که جز اشک چیزی به بار‌نمیآورد.