☾da > Recent Status Updates

«آنچه مقدس است، به سگان مدهید و مرواریدهای خود را پیش خوکان میندازید، مبادا آن ها را پایمال کنند و برگردند و شما را بدَرَند!»

-انجیل متّی

عیسی پاسخ داد: «این نیز نوشته شده که، "خداوند، خدای خود را میازما."»

بله دوستان خداتونو امتحان نکنید، تا خداتون بمونه.

مثل خدا، دوتا آدم ِعاشق با ظرفیتِ تحملِ رنج خلق کن، بهشون وفاداری و انتظار بده. کنار هم بزرگشون کن. وابستگی و عمق بده، ولی مثل دو خط ِموازی نذار به هم برسن. اونوقت اسمت میشه ویلیام کاتبرت فاکنر!!!
این چه کاری بود آخه..

"Why yes he thought; it ain't a place a man wants to go back to, the place don't even need to be there no more. What aches a man to go back to is what he remembers.."

"Yes, he said. She was bored. she loved, had a capacity to love, for love, to give and accept love. Only she tried twice and failed twice to find somebody not just strong enough to deserve, earn it, match it, but even brave enough to accept it. Yes, he said. sitting there crying, not even trying to hide his face from us, "Of course she was bored..."

"It is Remaining which will always remain, never to be
completely empty of that olden anguish. So no matter how much more the blood will slow and remembering grow more lascerant, the blood at least will always remember that once it was that capable, capable at least of anguish."

"I need a father, I need a mother. I need some older, wiser being to cry to. I talk to God, but the sky is empty."

به خاطر تجربه ی سانسورشده ی وحشتناک دفعه قبلی (تبدیل ۷۰۰ صفحه به ۳۰۰ صفحه توسط انتشارات مسخره و کاسه لیس ایرانی) دوباره میخونمش. این حجم از دزدی و تجاوز به آثار نویسندگان در تحملم نیست.

"why you deliberately took certain people to break your intimacy, why these people died, why you yet took others...will my death be like this: fretting and exasperating? Am I cold by nature, or have I spent all my emotional coppers, that I don't seem to feel things like others?"

بی ربط به کتاب: با فکر کردن به جمله ی «اثر ظلم محال است به ظالم نرسد» به خودم دلداری می‌دادم. ولی خب عزیزهای از دست رفته چی؟ برمیگردن؟ نه! دیگه به هیچ دین و هیچ چیز و هیچ کس اعتقاد ندارم.

"آن وقت ها دل من چشمه ی زلالی بود، حالا چاهی که جنازه ای ته آن افتاده، جنازه ی امید به رستگاری انسان، امیدی که آن وقت ها زنده بود."

جلد دوم فیزیکی این کتاب The town رو هیچ جا پیدا نمیکنم،
جلد سومش the mansion توی سایت ها هست ولی دومی نیست، نمیدونم نسخه فارسی داره یا نه ولی اصلیشم پیدا نمیکنم☹️☹️

"با این همه تنها هستم. زندگیم اینطور شکل گرفته...آدمهای تنها زیاد چیز میخوانند، اما کم حرف میزنند و کم گوش میدهند. زندگی برای آنها معماست، خیال پردازند و ابلیس را جایی می بینند که وجود ندارد. تامارای لرمانتوف تنها بود و ابلیس را میدید."

از توضیح و توصیف اضافه ی چیزهای پیش پا افتاده ش خسته‌م، ناباکوف عزیز چیکار داری میکنی؟

کاش یکی به این کارکنان گودریدز پول درست و حسابی بده، به جای اد کردن اپشن های جدید دارن حذف میکنن، فک کنم آخرش ریویو هم نتونیم بنویسیم فقط گزینه لایک و دیسلایک برای کتابا داشته باشیم :)))))

"دیگر اعتقادی بهش نداشتم. بهشتی وجود نداشت؛ ممکن بود جهنمی وجود داشته باشد، امکانش خیلی زیاد بود، اما بهشتی وجود نداشت."

"بعدش زدم زیر گریه. درد شستم چیزی نبود. تنهایی ام بود که درد داشت. دلم میخواست دعا کنم. دوسالی میشد دعا نکرده بودم. درست از همان روزی که دبیرستان را ول کردم و عین خوره ها کتاب خواندم.."

"همیشه تنها بودم. به خاطر سپردن همچین یکنواختی ای سخت بود. روزها تکان نمی خوردند. مثل سنگ های خاکستری ثابت بودند. زمان کند سپری میشد."

کاش منم میتونستم مثل تو خرچنگ و مگس بکشم و تصور کنم آدمن. ولی چندشم میشه.

منظره ی ویرانی آدم ها غم انگیزترین منظره ی دنیاست. ببینی کسی مثل طاووس میرفته ، حالا مرغ نحیفی‌ست، پرش ریخته . ببینی کسی خود را ملکه ای می پنداشته و تو را بنده ی زرخرید، حالا منتظر گوشه چشمی است به او بکنی، ببینی..

گفت:«سعی کن چیزی را دوست بداری. فرقی هم نمی کند چه چیز. خدا، زن، موسیقی، حتی مشروب یا تریاک. ولی یک چیزی را دوست بدار!»

"با آنچه پسو و کولن گفتند علی‌الاصول موافقم. معهذا باز می توان من‌باب تجربه آزمایش کرد.."

خود ترجمه رو یکی باید به "فارسی" ترجمه کنه🥸🥸

دیوی که دورتا دور زمینی را برید که رستم روی آن خوابیده بود، وقتی بردش به هوا، دست کم از او پرسید:به کجا پرتت کنم؟ به کوه یا دریا؟ و رستم که میدانست اگر بگوید دریا پرتش می کند به کوه، گفت:به کوه.در زمانه ی بی رویا پرتت میکنند اما بی سوال.

"فکر میکردم شاید هنگام شب بیایی آنوقت شبها در را باز میگذاشتم که هروقت آمدی پشت در انتظار نکشی. ولی یانی عزیزم تو نیامدی. دیگر برایت نان نپختم، چون آرد نداشتم. ولی همچنان به انتظارت بودم."

به نظرم سوزانا نمونه ی کاملِ یک زن بود:))

«بشر به همه چیز عادت می کند حتی به نکبت. این فقط مربوط به تمایل هرکس است. ولی مثلا من قدرت خو گرفتن به نکبت را ندارم.»

"هیچ گل سرخی بی خار نیست. ولی خارهای بی گل فراوانند."

بچه ها گودریدز همش بهم ارور
you're not authorized to view this content
میده(هیچ لینکی هم به اکانتم وصل نیست که بگیم مشکل از اونه) اپ رو پاک کردم دوباره نصب کردم درست نمیشه، کسی میتونه راهنماییم کنه چیکارش کنم؟ نه لایک میتونم کنم نه هیچی🦦

«چرا فکر کرده بودم که این هم بماند برای بعد؟ آیا مثل آن پرنده ای شده بودم که کنار شط از تشنگی هلاک می شود، از بیم آن که اگر بنوشد آب شط تمام می شود؟»

همیشه نصفه نیمه، همیشه ناتمام، همیشه جایی ناگهان قطع می شدم.

من نمی توانم از آنان متنفر باشم چون هیچ چیز مرا به آنان پیوند نمی زند؛ من هیچ وجه مشترکی با آنان ندارم..