Mohammad Javad > Recent Status Updates

مقاله Robert Warshow با عنوان

«The Gangster as Tragic' Hero»
گانگستر به عنوان قهرمان تراژیک

ضربان قلبم رو افزایش داد. :)))

گام زنان بر سطح مه های شناور از مرغزارانی و جنگلهایی پوشیده ی قطره هایی شفاف از تقطیر نمی نابدید گذشتم و به راستای پلی فراز رودخانه یی لبریز از آبی فیروزه رنگ و کفی انبوه و بخار آلود رسیدم. متکی بر نرده ها به فراخنای منظر شگرف پر نوسان خیره ماندم ، در شگفت از هماهنگی عناصر و رنگها و آنیت پایدار لحظه های پر تشویش.

اساساً کاراکتر خود نصيريان تا حدودی خنثی و غیر جذاب است، برخلاف انتظامی و مشایخی که جذبه دارند و به دل می نشینند. اولین باری که نصیریان را دیدم ، احساس کردم چیزی کم دارد تا به یک ستاره ی بازیگری تبدیل شود.الان که پیر شده، چهره اش ویژگی هايي پیدا کرده که جذاب است ولی آن موقع با آن سبیل سیاه و کلفت مشکل ميتوانست جوان اول فیلم باشد.

منم نسبت به خود مهرجویی همچين نظری دارم :)
برخلاف کیمیایی و بيضايي و..که جذبه دارند.

از همان دوره ( زمان ساخت گاو) این موضوع را حس میکردم و به نظرم می رسید که این ايسم ها از هر نوعش خطرناک هستند و کار هنر این است که از هر شکلی از ایدئولوژی و ايسم فرابگذارد. اگر چه ممکن است در هر کار هنری بخشی از این ایدئولوژی ها مستتر باشد، ولی هنر اصیل جهت خاص و واضحی به سمت هیچ کدام نمی گیرد و در دام آن نمی افتد.

داریوش مهرجویی

کیارستمی :
اصلا مگر می شود بدون نقاشی و عکاسی فیلم ساخت؟ من کارگاه های فیلمسازی زیادی دارم و به شاگردانم می گویم اگر نقاشی نکنید عکس نگیرید، از طریق ادبیات می خواهید وارد سینما شوید؟ این فاجعه است که انسان با قصه وارد سینما شود.


احسنت احسنت احسنت


+ یک جا هم یک خاطره ای رو تعریف میکردن از دهه 30 وقتی توی راهنمایی بودن
که آیدین آغداشلو و عباس کیارستمی با هم دعوا میکردن و آنقدر هم رو زدن که خسته شدن

گربه ای می لیسد
تیغه چاقویی خون آلود را
به هنگام ذبح خوک



عطرشون مثل گل سرخ بود
اما چراغو که روشن کردم
بنفشه بودن

از بیداری فرار می کنی به خواب
می بینی
جای دستبند بر بیداریت درد می کند
جای لب های خالی بر پيشانيت......

جایت در زندگی درد می کند
زخم است....
......
......
......

خرس ها
در پنجره های کافه دراز کشیده اند
شاید هم
من این گونه احساس میکنم
سرما بیداد می کند
باد شمال اگر از جنوب می وزيد
حتما وضعیت فرق می کرد
حتما حالا
پرنده ای روی شانه ام نشسته بود.

برای آنها از ظلم و ستم مامورین
از دزدی و چپاول دولتی ها
از فشار رژیم دیکتاتوری
و استبداد شومي که در این کشور برقرار است بگویید.




چقد این جملات آشناست، کجا حسشون کردم؟؟ :))

تا الان که بهترین چیزی که از تو کتاب تونستم پیدا کنم یک شعر از شاملویه که تا حالا نخونده بودمش :))

دارم فکر میکنم اونهايي که از کتاب خوششون نيومده تو چه دنیایی زندگی میکنن.
آخه مگه ميشه پای درد دل فرنگیس بشینی و عاشقش نشي


گفت: فرنگیس، فرنگیس.

گفتم: جانم، جانم.

آخه مگه داریم عاشق تر از سعدی تو این دنیا اصلا



حکایتی ز دهانت به گوش جان من آمد

دگر نصیحت مردم حکایت است به گوشم


معشوقی که من برای خودم متصور شدم تو ذهنم با معشوقی که سعدی داشته یا تو ذهنش تخیل کرده خیلی شبیه به همن لعنتی ها :))

چقد بازخوانی این شعر های لذت بخشه، اینکه از یک طرف حس خود شعر و از طرف ديگه اون حسی که موقع خواندن شعر توی گذشته داشتی دوباره برات شکل ميگيره


نگاه کن که موم شب براه ما
چگونه قطره قطره آب می شود
صراحی سیاه ديدگان من
به لای لای گرم تو
لبالب از شراب می شود
به روی گاهواره های شعر من
نگاه کن
تو می دمی و آفتاب می شود

نفس بودن به راستی موکول به بودن ما نیست، و این خوب است، خوب است که جلوه های بودن را به غم و شادی نبسته اند.........

اثر را به میزان صداقت نمی توان سنجید، چون هر جمله اش همان نیست که به واقع بوده است.