پرهام نکوطلبان’s Reviews > سه رساله؛ جستارهایی دربارۀ لیبرالیسم کلاسیک > Status Update

پرهام نکوطلبان
پرهام نکوطلبان is on page 22 of 172
به‌نظر می‌آد نوشته‌های باستیا این امکان رو دارن که یکی از دو مانعی که آدام اسمیت دربرابر توفیق آزادی اقتصادی ذکر کرده رو از میان بردارن (منم دارم با همین هدف می‌خونمشون) و اونم غامض بودن استدلال‌های انتزاعی در دفاع از برتری عملکرد بازار آزاد در مقابل سیاست‌های مداخله‌گرایانه و محافظت‌کننده‌ی دولتیه.
May 11, 2026 12:01AM
سه رساله؛ جستارهایی دربارۀ لیبرالیسم کلاسیک

flag

پرهام’s Previous Updates

پرهام نکوطلبان
پرهام نکوطلبان is on page 71 of 172
خب گفتیم که سوسیالیست‌ها دو لازمه برای قانون رو ذکر می‌کنن: عادلانه‌بودنش و بشردوستانه‌بودنش. بحث عدالت رو که ازش گذشتیم و الان می‌ریم سراغ این بشردوستی.
دام فریبنده‌ی سوسیالیسم اینه که می‌گه قانون باید بیاد مستقیماً در دین‌دار کردن مردم، آموزش عمومی‌شون و رفاهشون دخالت کنه و اینا رو براشون ایجاد کنه.
بعد برمی‌گرده به تعریف دقیق کلمه‌ی چپاول که همون نقض مالکیته حالا چه با زور قانون چه غیرقانونی...
1 hour, 32 min ago
سه رساله؛ جستارهایی دربارۀ لیبرالیسم کلاسیک


پرهام نکوطلبان
پرهام نکوطلبان is on page 62 of 172
باستیا در ادامه‌ی رساله، به اصل حق رأی عمومی که پیروان روسو از آن دفاع می‌کنن می‌تازه و می‌گه: اصلاً این «عمومی» بودن رو کی تعیین می‌کنه؟ کی تعیین می‌کنه که چه کسی اهلیت رأی دادن داره و یا نداره؟ فقط مجانین و زنان و صغار و این تیپ آدما اهلیت ندارن؟
بعد در ادامه می‌گه انگیزه‌ی پشت این محدودیت اینه که رأی رأی‌دهنده فقط بر خودش اثر نمی‌ذاره و بر کل جامعه تأثیر داره...
13 hours, 25 min ago
سه رساله؛ جستارهایی دربارۀ لیبرالیسم کلاسیک


پرهام نکوطلبان
پرهام نکوطلبان is on page 54 of 172
باستیا در دومین رساله، قانون، به تقدم فردیت، آزادی و مالکیت بر هر نوع قانونی در جامعه می‌پردازد. او بیان می‌کند که اساساً قانونْ سازمان‌دهی حقوق جمعی و طبیعی افراد برای دفاع مشروع از جان، مال و آزادی‌شان و جایگزین کردن قدرت‌های فردی با قدرتی مشترک است و طبیعتاً حکومتی عادل و پاینده است که بر این بنیان تأسیس شود و دخالت در امور خصوصی شهروندان نکند.
May 12, 2026 01:44AM
سه رساله؛ جستارهایی دربارۀ لیبرالیسم کلاسیک


پرهام نکوطلبان
پرهام نکوطلبان is on page 40 of 172
رساله‌ی اول با نام حکومت که یک سال پس‌از انقلاب فوریه‌ی فرانسه نوشته شده با این عبارت درخشان از تعریف حکومت که «حکومت جعل بزرگی است که به واسطه‌ی آن همه تلاش می‌کنند با هزینه‌ی دیگران زندگی کنند.» و تلاش باستیا برای نشان دادن این موضوع که حکومت اگر چیزی به شما می‌دهد در ازای آن قطعاً بیشتر از شما گرفته، می‌گیرد و خواهد گرفت و نشان‌ دادن تناقضات موجود در خواسته‌های ملت انقلابی که به‌دنبال حکومتی سوسیالیستی هستند...
May 12, 2026 01:23AM
سه رساله؛ جستارهایی دربارۀ لیبرالیسم کلاسیک


پرهام نکوطلبان
پرهام نکوطلبان is on page 12 of 172
کلود فردریک باستیا، نویسنده‌ی لیبرال قرن نوزدهمی که قدرنادیده است و من هم عاشق قدرنادیده‌هام. در این کتاب قراره سه رساله ازش با عنوان حکومت (نقد انقلاب‌های فرانسه)، قانون (فلسفه‌ی حقوق و قانون‌گذاری) و آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود (پیرامون اقتصاد سیاسی) رو بخونیم که مترجم ادعا می‌کنه از چندین نسخه ترجمه کرده اینا رو و مطابقت داده. ببینیم چی می‌شه. هیجان دارم براشون.
May 10, 2026 11:58PM
سه رساله؛ جستارهایی دربارۀ لیبرالیسم کلاسیک


Comments Showing 1-1 of 1 (1 new)

dateUp arrow    newest »

message 1: by پرهام (new) - added it

پرهام نکوطلبان جان‌مایه‌ی نظریات باستیا در رساله‌ی آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود اومده که به گفته‌ی ابلینگ: خاطرنشان می‌کند که پیامدهای کوتاه یک تصمیم اقتصادی یا سیاسی می‌تواند با پیامدهای بلندمدت آن بسیار متفاوت باشد. سپس صحبت از چپاول قانونی و غیرقانونی می‌شه یعنی وقتی حکومت حافظ امنیت شهروندان با سیاست‌های مداخله‌گرایانه، بازتوزیع مالیات‌ها، حمایت از تولید داخلی و محدود کردن تجارت آزاد باعث کاهش رقابت در تولید و عرضه‌ی کالا می‌شه و کمیابی جای فراوانی رو می‌گیره.
باستیا نتیجه می‌گیره که حکومت جعل بزرگیه که به‌واسطه‌ی اون همه‌ی افراد تلاش می‌کنن با هزینه‌ی دیگران زندگی کنن. حالا چرا؟ نخست این‌که چنین کاری راحت‌تر از تولیدکننده بودن و خلق ارزش افزوده‌‌س و دوم این‌که ذهنیت عده‌ای از فیلسوفان و متفکران این بوده که مردم عادی نیازمند به شکل‌یابی و چیدمان و جابه‌جایی براساس طرح یک نخبه‌ی فکری بودن که این زمینه‌ساز دیکتاتوریه خودش حتی اگر دموکراسی برقرار باشه.
و درنهایت به آزادی می‌رسیم که در سایه‌ی اون، افراد جامعه دشمن هم نیستن و روابط براساس رضایت و توافق دوطرفه‌س و هدف کامیابیه نه چپاول‌.

البته باستیا در زمونه‌ای که زندگی می‌کرد توفیقی نیافت اونم تو اون فرانسه‌ی سوسیالیستی ولی خب الهام‌بخش خیلی‌ها بود نوشته‌هاش.




back to top