پرهام نکوطلبان’s Reviews > سه رساله؛ جستارهایی دربارۀ لیبرالیسم کلاسیک > Status Update

اما قانون به دو علت فاسد می‌شود و از آن برای نابود کردن عدالتی که توقع می‌رفت آن را حفظ کند استفاده می‌شود: یکی طمع احمقانه و دیگری بشردوستی کاذب.
سپس باستیا به توضیح اولی می‌پردازد و این‌گونه بیان می‌کند که بشر گرایشی در وجود خود دارد که تا جایی که ممکن است با هزینه‌ی دیگران زندگی کند و بدون رنج کشیدن و کار کردن و تلاش کردن کامیاب شود. این امر در حالت عادی تنها با چپاول دسترنج دیگران ممکن است و وقتی هزینه‌ی چپاول کمتر از کار کردن باشد همگان به چپاول روی خواهند آورد.

از آنجا که قانون توسط طبقه‌ای خاص از انسان‌ها یا یک انسان وضع می‌شود و نیاز به ضمانت اجرایی به‌صورت قدرت دارد، این قدرت باید به کسانی داده شود که قوانین را وضع می‌کنند و با قدرت گرفتن گرایش ذکرشده در دل وضع‌کنندگان قانون، عامل جلوگیری از بی‌عدالتی به سلاح شکست‌ناپذیر بی‌عدالتی تبدیل می‌شود.
سپس در ادامه، قربانیان این چپاول قانونی سعی می‌کنند به قدرت سیاسی دست پیدا کنند که در اینجا دو راه دارند: یا جلوی چپاول را بگیرند یا در آن سهیم شوند و وای اگر راه دوم برگزیده شود... در آن صورت، بی‌عدالتی تلافی‌جویانه‌ای علیه سایر طبقات ایجاد می‌شود و در نتیجه‌ی آن، قانون از احترام می‌افتد و با اخلاق در تضاد قرار می‌گیرد.
حال اگر مخالفتی صورت بگیرد، مخالفت با قانون که برابر عدالت پنداشته می‌شود صورت گرفته‌است.