پرهام نکوطلبان’s Reviews > سه رساله؛ جستارهایی دربارۀ لیبرالیسم کلاسیک > Status Update

به قول باستیا، «ای کسانی که می‌خواهید همه‌چیز را اصلاح کنید! چرا خودتان را اصلاح نمی‌کنید؟ این کار بسنده خواهد بود.»
جالب‌تر این‌که این موسیو‌های اصلاح‌طلب و قانون‌گذار خیلی میلی به تحمیل مستقیم استبداد بر انسان ندارن پس می‌رن سراغ قانون‌گذاری.
در ادامه می‌ره سراغ ناپلئون که حتی اونم بعداز تبعید به سنت‌ هلن بازم به فرزندش وصیت کرد که «حکومت کردن به معنای افزایش و گسترش اخلاق،‌ آموزش و سیاست است.»
جلوتر به نقد آرای بلان درباره‌ی آزادی می‌پردازه که آزادی رو به مقوله‌ی قدرت گره می‌زنه و در این دور باطل می‌افته: قدرت از آموزش دیدن و ابزار تولید تشکیل شده،‌ اینا رو کی می‌ده؟ جامعه. حالا جامعه چجوری اینا رو به کسایی می‌ده که ازش برخوردار نیستن؟ از طریق دولت. دولت از کی می‌گیره؟ بازم مردم :) که این نقض آزادیه.
/۲

باستیا بعداز این می‌ره سراغ نقد سه اصل دکترین دموکرات‌ها: سکون کامل انسان، قدرت مطلق قانون و عصمت قانونگذار. این عزیزان، موقع انتخابات مردم رو تا عرش بالا می‌برن و معتقدن خواست عمومی نمی‌تونه اشتباه نباشه و حق رأی باید عمومی باشه و...
ولی وقتی خرشون از پل انتخابات گذشت، مردم می‌شن ساکن و جاهل و نیازمند راهنمایی و هدایت به سوی سعادت از طریق دولت.
سوسیالیسم از کلیه‌ی آزادی‌ها می‌ترسه چون گرایش مردم اگر که آزاد باشن، رو به انحطاطه ولی همین مردم، همه‌شون، حق رأی دارن موقع انتخابات :)
/۳

حالا پرسش اینه اگر که همه گرایش به انحطاط دارن، از کجا معلوم قانون‌گذار نداشته باشه؟ قانونگذار مگه ابرانسانه؟ مگه ذاتاً برتر از مائه؟
در ادامه هم باستیا می‌گه تا زمانی که رابطه‌ی مردم فرانسه با قانون‌گذار مثل رابطه‌ی گوسفند و چوپونه وضعیت به همین منوال ادامه داره و هیچ حکومتی پایدار نمی‌مونه. وقتی این‌قدر قدرت حکومت رو زیاد کردین و حکومت تو هر چیزی دخالت کرده و کلی وعده داده، وقتی نتونه برآورده‌شون کنه، معلومه که دوامی نخواهد داشت.
بعدش می‌ آد مرزهای قانون رو طبق گفته‌های قبلیش تعیین می‌کنه و می‌گه همانا قانون عین عدالت است و هرجا قرار باشه قانون بشردوستانه، مذهبی و... باشه به بیراهه می‌ریم. درواقع، قانون‌گذاری به میدون نبردی خیالی برای خیال‌پردازی‌ها و طمع همگان تبدیل می‌شه و این راهی به کمونیسمه. در ادامه می‌گه: اگر شما برپایه‌ی برادری قانون‌گذاری کنین و ریشه‌ی تمامی خوبی و بدی‌ها رو در قانون جست‌وجو کنین و اونو مسئول تمام بدبختی‌های فردی و نابرابری‌های اجتماعی بدونین، در رو برای توالی بی‌پایان شکایات، تحریکات، مشکلات و انقلاب‌ها باز می‌ذارین.
/۴

انسان آزاده بدون دریافت نیرو از طرف قانون و بدون کنترل قانونی، قرار نیست که در شهوت، انزوا، خداناباوری و جهل غرق بشه و دست از کمک به هم‌نوع، معاشرت با دیگران و ارتقای خودش بکشه. اتفاقاً تحت لوای قانون عدالت پیشرفت رخ می‌ده و راه‌حل مشکلات روابط انسانی باید در آزادی جست‌وجو بشه.
باستیا در ادامه، خودشو بیشتر شبیه به یه فیزیولوژیست می‌دونه که درصدد فهم بدن انسان و مطالعه و تحسینشه نه در مقام یک مخترع که به دستگاه ساخته‌ی خودش کنترل کامل داره و درنهایت، مانیفست آزادی باستیا اینه که آزادی تصدیق ایمان به خدا و افعال اونه پس نه به حلقه‌ها، زنجیرها و قلاب‌های شارلاتان‌ها و سازمان‌دهندگان، نه به تعرفه‌ها، مدارس و دین دولتی، مالیات و اخلاق پرهیزگارانه‌ی اونا‌ و نه به طرح‌های سوسیالیستی و هوس‌های مدیران حکومتی. تمام نظام‌ها را رد و آزادی را امتحان کنید ✌🏻
/۵